Παγιδευμένη

Thursday, 26 November 2015
Το χρονικό παγίδευσης στο ντους:

09:30
Είχα αποφασίσει να δουλέψω από το σπίτι, ξύπνησα απάντησα κάποια μειλ για τη δουλειά και πριν φαω πρωινό αποφάσισα να κάνω ένα ζεστό ντους. 

09:40
Αναζωγονημένη από το μπανάκι είμαι έτοιμη να αδράξω τη μέρα! Κούνια που με κούναγε, οταν πήγα να ανοίξω την πόρτα (δεν είχα κλειδώσει απλά έκλεισα την πόρτα του ντους) έσπασε το χερούλι έτσι στα καλά καθούμενα και δε μπορούσα να βγώ. 

21:30
Γύρισε σπίτι η συγκάτοικος και με απελευθέρωσε! 12 ώρες αργότερα! 

Σκέψεις ενός παγιδευμένου μυαλού:

Στην αρχή το πήρα ελαφρά, σιγά λεω θα κλωτσήσω δυο τρεις φορές την πόρτα (τι σκατά στα έργα ανοίγει με ένα σπρώξιμο!) και θα ανοίξει. Μετά από πολύωρη προσπάθεια η πόρτα δεν άνοιξε και εγώ απέκτησα εκατοντάδες μώλωπες. Real life vs Movies = 1-0.
Wtf? Ι am a fucking scientist! I can totally do this! Οκ, σκέψου b2f, αν η πόρτα δεν ανοίγει από τη μέσα μεριά πιθανόν ανοίγει εξωτερικά, σωστά? Εύρηκα! Αφαιρώ το χερούλι της πόρτας και προσπαθώ να γυρίσω τη βίδα αλλά είναι πρακτικά αδύνατο! θέλει δύναμη την οπόια δεν κατέχω και δεν έχω τίποτα εύκαιρο στο μπάνιο να με βοηθήσει. Οκ,  no reason for panic! Αφαιρώ τις γρίλιες εξαερισμού που βρίσκονται στο κάτω μέρος της πόρτας και χρησιμοποιώ τη ζώνη από το μπουρνούζι μου. Σκοπός μου να παγιδεύσω με τη ζώνη του μπουρνουζιού το εξωτερικό χερούλι και να ανοίξω την πόρτα σαν άλλη Μαγκαιβέρα και να με απελευθερώσω. Το άνοιγμα όμως είναι μικρό, το χερούλι πολύ ψηλά και οι προσπάθειες μου άκαρπες. Οκ b2f τα πτυχία σου είναι καλά μόνο για διακόσμηση τοίχου!

Μετά από πολύωρη προσπάθεια (~5 ώρες) αποδέκτηκα ότι δε θα τα καταφέρω να βγω μόνη μου. Αρχίζω να σκέφτομαι εναλλακτικές λύσεις:
1. Να αρχίσω να φωνάζω, σίγουρα κάποιος θα με ακούσει και θα τρέξει προς βοήθεια.
--> Ναι αλλά υπάρχει και το θέμα της εξώπορτας. Δηλαδή θα σπάσει κάποιος την εξώπορτα και την πόρτα του μπάνιου για να με βγάλει από το μπάνιο ενώ αν περιμένω μερικές ώρες θα μου ανοίξει απλά η συγκάτοικος. Και ποιος μου εγγυάται οτι όλο αυτό δε θα πάρει ακριβώς τον ίδιο χρόνο?
2. Η πόρτα στο πολύ πάνω μέρος έχει γυαλί. Αν βγώ πάνω στο νιπτήρα και χρησιμοποιήσω τη ζυγαριά μπορώ να σπάσω το γυαλί. Θα καθαρίσω τα υπόλοιπα με μια πετσέτα μπάνιου και μετά θα περάσω από το άνοιγμα. 
--> Ναι αλλά ενώ από τη μια πλευρά έχω το νιπτήρα από την άλλη δεν έχω τίποτα, αν περάσω με το κεφάλι (ο μόνος τρόπος γιατί δε νομίζω να τα καταφέρω με τα πόδια) πολύ πιθανό να σπάσω κάτι, άσε που θα πέσω πάνω σε γυαλιά πολύ πιθανόν. Όχι αυτό πρέπει να είναι η άκρως τελευταία μου λύση. 
3. Μπορώ να σπάσω την πόρτα γύρω από το άνοιγμα της γρίλιας και να προσπαθήσω να συρθώ έξω. 
--> Ναι αλλά έχουν ήδη περάσει αρκετές ώρες, πεινάω και έχω εξαντληθεί από τις προηγούμενες προσπάθειες. 

Έχοντας όλες τις εναλλακτικές λύσεις στο μυαλό μου αποφασίζω απλά να δεκτώ οτι έχω παγιδευτεί και να περιμένω τη συγκάτοικο να επιστρέψει. Μόνη στο ντους με τις σκέψεις μου για παρέα. Oh my that's a dangerous place to be!

Σκέφτομαι οτι θα ήταν υπέροχο αν είχα υπερδυνάμεις, θα μου ήταν πολύ χρήσιμες σε τέτοιες καταστάσεις. Σκέφτομαι οτι αν απλά έπερνα το κινητό μου στο μπάνιο θα είχα λύσει το πρόβλημα σε μερικά λεπτά. Σκέφτομαι, ευτυχώς που δεν έβαλα την καφετιέρα στο γκάζι (όπως κάνω συνήθως) πριν μπω στο μπάνιο γιατί μάλλον θα καιγόμουν ζωντανή. Σκέφτομαι ευτυχώς που δεν καίγεται το κτίριο. Σκέφτομαι ευτυχώς που φορούσα πυτζάμες πριν μπω στο μπάνιο και έχω κάτι να φορέσω γιατί θα είχα ξεπαγιάσει. Σκέφτομαι, ευτυχώς που άλλαξα τις πεσέτες μπάνιου με το μπουρνούζι και τώρα που στέγνωσε μπορώ να το τυλιχτώ και να με κρατάω ζεστή. Σκέφτομαι ευτυχώς που έχω νερό. Σκέφτομαι ευτυχώς που έχω τουαλέτα (κατούρησα στο ντους, do not judge unless you find yourself in similar situation folks). Σκέφτομαι τι είδους εργαλεία πρέπει να έχω σε κάθε δωμάτιο για να μην επαναληφθεί αυτή η κατάσταση. Σκέφτομαι ευτυχώς που κλειδώθηκα σήμερα στο μπάνιο και όχι την Παρασκευή που η συγκάτοικος θα φύγει για το σκ. Σκέφτομαι, αν ήταν Παρασκευή? Do not go there, just be thankful its not. Σκέφτομαι όλους αυτούς τους ανθρώπους που είναι παγιδευμένοι μετά από έκρηξη σε ορυχείο ή σεισμό. Θαμμένοι κάτω από συντρίμια χωρίς φαγητό, χωρίς νερό, χωρίς να ξέρουν οτι θα έρθει κάποιος να τους σώσει. Σκέφτομαι όλες αυτές τις γυναίκες που ακους οτι τις απήγαγαν και κρατούν παγιδευμένες σε δωμάτια για ΧΡΟΝΙΑ, χρόνια κλεισμένες σε τέσσερις τοίχους με τίποτα να κάνουν όλη μέρα. Σκέφτομαι τι ώρα να είναι άραγε? 

Στην αρχή έβλεπα φως οπότε υπολόγισα οτι είναι μεταξύ 10:00-16:00 μετά δεν ξέρω. Ξαφνικά εκεί που είμαι μες τα σκοτεινά, γιατί το μπάνιο δεν έχει παράθυρο και το φως είναι συνδεδεμένο με τον εξαερισμό και δεν αντέχω τον θόρυβο, ακούω την καμπάνα. Ποιος θα μου το έλεγε οτι η καμπάνα θα γίνει ο καλύτερος μου φίλος αυτή τη δύσκολη ώρα. Η μέρα χωρίζεται σε τέταρτα, ακούω την καμπάνα και ξέρω οτι ο χρόνος περνάει. Κάνω μάσκες προσώπου, ξυρίζω τα πόδια μου, κάνω τρια ντους, βάζω μεθοδικά κρέμες σώματος. H καμπάνα να χτυπάει και να μου θυμίζει πως δεν περνάει η ώρα τόσο γρήγορα. 

Σκέφτομαι τη συγκάτοικο, ελπίζω να μην παει για ποτό μετά την προπόνηση. Ελπίζω να γυρίσει πίσω νωρίτερα. Σκέφτομαι τι θα της πω μόλις μπει στο σπίτι, φαγητό, ένα ζευγάρι κάλτσες και τσαι. Σκέφτομαι αν πρέπει να πανικοβληθώ. Αποφασίζω πως όχι. Αναρωτιέμαι αν τελικά έπρεπε να φωνάξω ή να σπάσω το γυαλί ή να σπάσω το κάτω μέρος της πόρτας. Αποφασίζω πως πήρα ήδη την απόφασή μου οπότε να μην χολοσκάω. Κρυώνω, πεινάω το στομάχι μου γουργουρίζει. Ακούω θορύβους από τα άλλα διαμερίσματα. Σκέφτομαι πως αν έμενα μόνη μου μπορεί και να μη με βρίσκανε, μπορεί να μην κατάφερνα να βγω και να πέθαινα από ασιτία. Απορρίπτω τη σκέψη, με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο θα έβγαινα δε θα τα παρατούσα (θέλω να ελπίζω). Υπόσχομαι να δώσω τα κλειδιά μου σε φίλους. Υπόσχομαι να απαντάω σε μηνύματα γιατί γενικά δεν απαντάω οπότε ο άλλος θα σκεφτεί απλά ξέχασε να απαντήσει και όχι οτι κάτι της συνέβηκε και δεν απαντάει. Σκέφτομαι πως αν είχαμε μπανιέρα θα είχα μουλιάσει μέχρι τώρα μες τα αρωματικά άλατα. 

Σε κάποια φάση άκουσα το κλειδί στην πόρτα και όλες οι σκέψεις ήρθαν σε στοπ. Η συγκάτοικος έπαθε σοκ οταν άκουσε πόσες ώρες ήμουν κλειδωμένη στο μπάνιο. Της είπα για τις άκαρπες προσπάθειές μου, μου είπε για τη μέρα της. Δεν έχω κάτι profound and deep να μοιραστώ.
Απλά ήμουνα άτυχη και πέρασα 12 ατελείωτες ώρες κλειδωμένή σε ένα μικρό χώρο. 
'Ενα είναι σίγουρο, θα μου πάρει καιρό να κλείσω οποιαδήποτε πόρτα του σπιτιού! 

Το τραγουδάκι το βάζω γιατί έχει μπανιέρα!!!


8 comments:

Moonlight said...

Ου φακ! Νομίζω ήταν να πέσω πας στα γυαλιά. Είμαι 1.75 οπότε φορώ πιτζάμες (εν θα τες ειχα μαζί μου μέσα αλλά νταξ), σκαρφαλώνω, με μια πετσέτα καθαρίζω τα γύρω γύρω γυαλλάκια και σέρνομαι μέσα από την τρύπα, ρίχνω το μπουρούζι κάτω στα γυαλιά, κρεμιέμαι με τα χέρια από την έξω πλευρά της πόρτας για μισό δευτερόλεπτο για να μειώσω την απόσταση στο ελάχιστο, και αφήνω να πέσω στο μπουρνούζι. Κλειστοφοβία, αγάπη μου. :/

back2flat said...

Moonlight dear και γω είμαι ψηλή! Το κάλυψα αυτό με την πετσέτα (στο σχέδιο απόδρασης) αλλά είναι πολύ ψηλά το παράθυρο. Πώς θα κρεμμαστείς με τα χέρια? Το άνοιγμα ίσα που με χωράει (~62 κιλά), πρέπει να περάσει πρώτα το κεφάλι! Με τα πόδια με καμία πουτ@@@ να καλύψεις απόσταση νιπτήρα και παράθυρο. Οπότε, πρώτα κεφάλι περνάει από άνοιγμα, μετά? δεν έχεις από πουθενά να πιαστείς πέφτεις πρώτα με τα χέρια (πάνω στα γυαλιά) προσεύχεσαι να μην σπάσεις κανένα αυχένα κτλ και γλιτώνεις με κατάγματα και γδαρσίματα στην καλύτερη των περιπτώσεων. Οκ δεν έχω κλειστοφοβία νομίζω είναι προφανές οπότε ήταν ευκολότερο να οπλιστώ με υπομονή και να περιμένω. Αν είχα όμως δε νομίζω να άντεχα, δεν έχω ιδέα βασικά πώς θα αντιδρούσα. Η συγκάτοικος είπε θα έκλαιγε από την απελπισία και το helpnessness της κατάστασης. Ο μπρο είπε θα φώναζε μέχρι να τον βγάλει η πυροσβεστική και χέστηκε αν έσπαζαν την πόρτα και έπρεπε να την αντικαταστήσει. Μια φίλη μου είπε οτι θα παρανοούσε στη σκέψη οτι κάτι μπορεί να συμβεί στη συγκάτοικο και να μην επιστρέψει αφήνοντας με αβοήθητη (ούτε που μου πέρασε από το μυαλό!). Μόνο εγώ σκέφτηκα if all fails just wait?!

Anonymous said...

Μα ήντα πόρτα εν τούτη σιόρ με έτσι παράθυρο ψηλό και άβολο? Τωρά που το σκέφτομαι, αν ΄μου εσυνέβαινε εμένα ήταν να ήμουν χειρότερα. Οι δικές μας δεν έχουν καν παράθυρο. ήταν να πρέπει να κρεμαλιστούμε από το έξω παράθυρο, πέρκι ακούσει κανένας γείτος την ώρα που φκάλλει το σκύλο περίπατο. Τζιαι ήταν να παουρίζει και το μωρό. Οκ, έθθα ξανακατουρίσω με κλειστή την πόρτα.

Καϊσί

back2flat said...

Οκ Καίσι, καταλαβαίνω τη σύγχιση. Πρώτον: όταν σκέφτεσαι ντους μη σκέφτεσαι Κυπριακή βερσίον! Το ντους είναι ξεχωριστό από την τουαλέτα οπότε φαντάσου μόνο ένα νιπτήρα το ντους και χώρο απλά για να σταθείς μπροστά απο το νιπτήρα. Χωρίς παράθυρο που να βλέπει σε εξωτερικό χώρο(πολυτέλειες νταρλινγκ!) μόνο τέσσερις τοίχοι! Επίσης φαντάσου ΚΑΝΟΝΙΚΗ πόρτα απλά για κάποιο λόγο (screwed up design i guess) εκεί που τελειώνει η ξύλινη κανονικού μεγέθους πόρτα ξεκινά γυάλινο τύπου παραθυράκι (σαν φεγγίτης που βασικά βλέπει στο διαμέρισμα) αντί τοίχος ύψους 20cm πλάτους 60cm. Το φαντάστηκες? Εαν ναι καταλαβαίνεις το δισταγμό μου.
Με όσους μοιράστηκα την εμπειρία είχαν την ίδια αντίδραση με σένα: "Οκ, έθθα ξανακατουρίσω με κλειστή την πόρτα."

Moonlight said...

Χμ, όι, αν είχα καθαρή εικόνα της πόρτας θα ήξερα καλύτερα. Εν ξέρω τι θα έκαμνα. Ιβέντσουαλλι θα έκαμνα υπομονή, αλλά μόνο που το σκέφτουμαι κρυώνω και πνίουμαι. :/

Anonymous said...

aa omg!! Χαράς την υπομονή σου, εν εχω κλειστοφοβία(νομίζω) αλλά εννα πελλάνισκα!! Μια φορά εκλειδώθηκα στην τουαλέτα ενος καφέ τζαι επέλλανα, έσπασα το κόκκαλο του δακτυλιού μου στην προσπάθεια να ανοίξω την σκατοκλειδωνιά τους και να απεγκλωβιστώ!! Εν υπάρχει χειρότερο συναίσθημα που το να νιώθεις εγκωβισμένη κάπου, μπορεί να σου στρίψει άνετα!!
πι.ες ακόμα να καταλάβω πως εν το ντουζ σου! εν δωματιούι φάση?

Anonymous said...

Αχαχαχααχαχαχα

"Προσωποκράτηση διάταξε το πρώτο Κακουργιοδικείο Φλατλαντίας, για το πόμολο που κατηγορείται για τον θάνατο από βαρεμάρα νεαρής Κύπριας. Ανακρινόμενος ο ύποπτος, φέρεται να είπε ότι η άτυχη κοπέλλα δεν το καθάριζε ποτέ, με αποτέλεσμα να αναζητήσει εκδίκηση. Με δήλωσή του το πόμολο της κύριας πόρτας επιβεβαιώνει το επιχείρημα του υπόπτου: "ήταν απλά θέμα χρόνου". "

back2flat said...

@moonlight: Η μόνη συμβουλή που έχω να σου δώσω είναι να έχεις πάντα το κινητό μαζί σου ;-)

@καίσι: Έσπασες το δάκτυλό σου για να απελευθερωθείς? Αμαν ρε συ! Είναι αλήθεια οτι μπορεί να σου στρίψει πάντως.
Λοιπόν, το ντους: Φαντάσου ένα δωμάτιο τετράγωνο σε σχήμα, 1.5επί 2. μέτρα (και πολλά λεω). Το μισό τετράγωνο είναι το ντους. Από το εναπομείναν μισό, το μισό είναι ο νιπτήρας και το άλλο μισό είναι πλακάκι (για να στέκεσαι μπροστά από το νιπτήρα). Δε μπορούσα να ξαπλώσω ρε συ, άσε που το πάτωμα ήταν παγωμένο και το χαλάκι του μπάνιου μικροσκοπικό. Ήμουνα σε εμβρυακή καθιστή στάση για ώρες. Τράτζικ! Και να έχω όλα τα καθάρματα να με ρωτάνε αν έκανα ασκήσεις γιόγκα? Τι ασκήσεις γιόγκα ρε μαλάκα?

@panic: Γελάει καλύτερα όποιος γελάει τελευταίος ντιαρ Πανικ! Ποιντς του γιου που δε με πέθανες από ασιτία αλλά από βαρεμάρα!

Πι ες: Ποιός καθαρίζει τα πόμολα ρε συ? (εκτός από τη μέση Κύπρια μάνα?)

Post a Comment

To add images in comment enter: [im]http://domainname/imagename.jpg[/im]

Best Blogger TipsBest Blogger Tips