The tupperware saga

Η παρακάτω ιστορία βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα. Τα ονόματα έχουν αλλάξει για προστασία αυθεντικών προσώπων. Εαν ο αναγνώστης ταυτιστεί με χαρακτήρες η υπογράφουσα δε φέρει καμία ευθύνη. 

Το χρονικό του τάπερ:
-18 μήνες πριν (πάνω κάτω) δυο κοπέλες αποφασίζουν να συγκατοικήσουν. Η μια είναι τέρας οργανωτικότητας (ας την ονομάσουμε Α.) η άλλη όχι (ας την ονομάσουμε Β.).
Α: Σε αυτό το ντουλάπι έχω βάλει αντικείμενα που χρησιμοποιούμε καθημερινά γιατί είναι το πιο κοντινό στο νεροχύτη και διευκολύνει τις κινήσεις σε μαγείρεμα κτλ. Είναι οκ μαζί σου ή έχεις κάτι άλλο να προτείνεις?
Β: (Πώς πήγαινε εκείνο το τραγουδάκι που μου άρεσε χτες στο ράδιο? Γιατί ρε γαμώτο δεν το έψαξα αμέσως και να το ανεβάσω στο φειςμπουκ για να μπορώ να το βρω εύκολα? Ώπα κάτι με ρώτησε! Φακ, δεν έδωσα σημασία αλλά κρατάει το ντουλάπι και μου δείχνει πιάτα οπότε η σειφ απάντηση είναι οκ αι γκες...). Οκ!

-17.5 μήνες πριν ένα πρωινό που η Β. μόλις ξύπνησε και πήγαινε σαν το ζόμπι προς την καφετιέρα βρίσκει την Α. να την περιμένει με ένα ύποπτο ύφος.
Α: Β. το ντουλάπι που έχουμε για τα καθημερινής χρήσης αντικείμενα σε βολεύει? Έχεις παρατηρήσει πως στο πρώτο ράφι έχω τα πιάτα, στο δεύτερο έχω τις κούπες για πρωινό, στο τρίτο τα τάπερ και στο τέταρτο τα πλαστικά πιάτα και ποτήρια για πικνικ?
Β: (Καφεεεεεεεεεεεεε! Θέλω καφεεεεεεεεε! Μόλις ξύπνησα γαμώτο δε μπορεί να περιμένει η κουβέντα?) Εμμμ, ναι..(?)
Α: Γιατί κοπέλα μου βάζεις τα τάπερ όπως να'ναι στο ράφι? Ξέρεις πόσο χρόνο σπαταλούμε ψάχνοντας αυτό που θέλουμε? Κοίτα ένα μικρό demonstration, τα βάζουμε ανα μέγεθος για να μπορούμε να τα βρούμε.
Β: (Καφεεεεεεεεε! Σίριουσλι μαλάκα? Για τα πέντε ταπερ που έχουμε πρέπει να σπαταλώ 10 λεπτά να τα βάλω ανα μέγεθος? Και άντε και μου έφυγε ένα θα το κάνουμε ανατολικό ζήτημα? Οβιουσλι γιες μαι ντιαρ!). Noted!

-17 μήνες πριν ένα απόγευμα που μαγειρεύανε και οι δυο στην κουζίνα.
Α: Έχεις παρατηρήσει οτι στην αριστερή πλευρά του ραφιού βάζω τα καπάκια του τάπερ σωστά.
Β: (Πότε θα βράσει το φαγητό? Πεινάω! Κάτι με ρώτησε? Φακ, πάλι δεν έδινα σημασία αλλά κρατάει ένα τάπερ με καπάκια οπότε ας απαντήσω ναι). Ναι.
Α: Αχα! Γιατί κοπέλα μου τα ρίχνεις όπως να'ναι και σπαταλούμε χρόνο να βρούμε τα καπάκια που ταιριάζουν στα τάπερ?
Β: (Πάλι για τα τάπερ γαμώ το κέρατό μου? Κάθομαι όπως το μαλάκα και τα βάζω ανα μέγεθος τη στιγμή που δε χρειάζεται γιατί πρώτον έχουμε χώρο να βάλουμε όπως να'ναι και δεύτερον έχουμε 6 τάπερ ΜΕΤΡΗΜΕΝΑ πόσο χρόνο θα χάσει άμα ψάξει το τάπερ? 3 δευτερόλεπτα? Οmg, it's the end of the world as we know it!). Βασικά δε νομίζω να χρειάζεται τόση πολλή σκέψη πίσω από την οργάνωση τάπερ. Ξέρω οτι είναι στο τάδε ράφι και για μένα είναι αρκετό. Αν όμως σε ενοχλεί ο τρόπος που τα βάζω πίσω θα στα αφήνω στο τραπέζι και να τα βάζεις εσύ.
Α: Ρε Β. that's so not the point! Κοίτα, άμα τα βάλουμε τα τάπερ ανα μέγεθος και τα καπάκια ανα μέγεθος επίσης δε χάνουμε χρόνο το πρωί να τα ψάχνουμε (enter condesending υφάκι).
Β: Δε με νοιάζει! Η Γη θα συνεχίσει να γυρίζει άμα δεν τα βάλω σε τάξη, είναι έξι τάπερ και μπορώ να βρω ποιο ταιριάζει με ποιο.
Α: Ας δοκιμάσουμε με τον τρόπο μου σε παρακαλώ.
Β: Whatever!

Επειδή η Β. βαριέται να συζητάει για τάπερ πρωί, μεσημέρι, απόγευμα αποφασίζει να βάζει τα τάπερ όπως της υπέδειξε η Α. Ορκίζεται στον εαυτό της πως αν κάποτε (ξανά)συγκατοικήσει με σύντροφο ή αποκτήσει οικογένεια θα τους αφήσει να βάζουν τα τάπερ όπως θέλουν!
Πολλές φορές όμως ξεχνιέται και δε βάζει τα τάπερ όπως της εξήγησε η Α. γιατί ας μη γελιόμαστε χέστηκε για τα τάπερ! Η Α. όμως κάθε φορά της υποδεικνύει το λάθος της και της εξηγεί πως (για να μην ανατιναχτεί το σύμπαν) για ευκολία χώρου και χρόνου θα πρέπει να βάλουν τα τάπερ με τάξη και σειρά. Η Β. δέχεται τις υποδείξεις και η ζωή συνεχίζεται.

Πριν κανένα μήνα η Β. ξύπνησε ένα Σάββατο και κατευθύνθηκε προς την καφετιέρα. Η Α. είχε ήδη ξυπνήσει, κάνει την πρωινή της γιόγκα, έφαγε πρωινό έπλυνε τα πιάτα και κοίταζε τη Β. σα να ήθελε να της πει κάτι. Η Β. έκανε πως δεν καταλάβαινε γιατί ήθελε καφέ. Κούνια που την κούναγε.
Α: Βρήκα χρόνο που λες σήμερα να οργανώσω τα τάπερ.
Β: You should really get a hobby.
Α: Με ευχαριστεί αυτό!
Β: Πρέπει να σε κλείσουν σε ένα δωμάτιο και να διεξάγουν κλινική μελέτη!
Α: (Αγνοεί το σχόλιο της Β. και συνεχίζει ακάθεκτη). Ανακάλυψα πως μερικά από τα τάπερ δεν έχουν αντίστοιχο καπάκι, μήπως ξέρεις πού μπορεί να βρίσκεται?
Β: (CSI Tupper: Για όταν θέλετε να πέσετε σε αιώνιο κώμα!). Όχι! Κοίταξες στο πλυντήριο των πιάτων? Μπορεί να έχει εκεί μέσα τάπερ.
Α: Ναι αλλά γιατί κάποιος να χρησιμοποιήσει μόνο το πώμα ή μόνο το τάπερ?
Β: (Ειλικρινά το γεγονός οτι η ερώτηση δεν είναι ρητορική και πράγματι περιμένει απάντηση με ανησυχεί!). Χιλιάδες λόγοι τους οποίους δε θα σου αναλύσω γιατί είναι Σάββατο και ΜΟΛΙΣ ξύπνησα. Θέλω καφέ!
Η Α. το άφησε εκεί το θέμα και λίγες ώρες αργότερα ανακοίνωσε στη Β. οτι πέταξε τα τάπερ που δεν είχαν καπάκι γιατί προφανώς θα διαταρασσόταν ή ισορροπία του κόσμου αν τα κρατούσαν. Η Β. μουρμούρισε κάτι σαν απάντηση και σκέφτηκε οτι η Α. πρέπει να χαλαρώσει επιτέλους με τάπερ. Για μερικά δευτερόλεπτα αναρωτήθηκε αν θα έπρεπε να σπαταλήσει περισσότερο χρόνο να της εξηγήσει οτι αυτή τη τάση για έλεγχο πηγάζει από κάπου και ίσως θα έπρεπε να ζήσει λιγάκι επικίνδυνα και να αφήσει ένα τάπερ χωρίς καπάκι στο ντουλάπι απλά για να καταλάβει πως η ζωή θα συνεχιστεί. Βαριόταν όμως να ξεκινήσει συζήτηση και είχε ραντεβού για καφέ οπότε το άφησε.

Πριν δυο βδομάδες:
Α: Έχεις δει το τάδε τάπερ? Είχαμε δυο και δεν τα βρίσκω! Έχω ψάξει παντού, στη δουλειά, στο σπίτι, στο πλυντήριο.
Β: Το ένα το πήρα στο πάρτυ του τάδε και ξέχασα να το φέρω πίσω. Το άλλο δεν έχω ιδέα οπότε είναι δική σου ευθύνη.
Α: Δηλαδή για να καταλάβω, πήγες στο πάρτυ του τάδε, και πήρες οτι απέμεινε από το ντινερ πάρτυ στο πάρτυ του. Γύρισες σπίτι με όλα τα τάπερ των φίλων μας γιατί ξέχασαν να τα πάρουν μαζί όταν έφυγαν και σκέφτηκες οτι θα τα πετάξει έτσι χαμένο που είναι και άφησες το τάπερ μου πίσω?
Παρένθεση: Τα τάπερ στα οποία βασίζεται η ιστορία είναι πλαστικά παγωτού από το σούπερμάρκετ. 
Β: Δεν το έκανα επίτηδες απλά ξέχασα, τα άλλα τα είδα μπροστά μου και τα έβαλα μεσα στη τσάντα.
Α: Ναι αλλά ξέρεις οτι τα χρησιμοποιώ καθημερινά.
Β: Έχουμε και άλλα τάπερ ξέρεις.
Α: Ναι αλλά αυτά είναι τα μόνα που το καπάκι κλείνει καλά.

Η Β. πήγε στο δωμάτιό της να ξαπλώσει και ξεκίνησε να διαβάζει ένα βιβλίο αφήνοντας το θέμα πίσω της. 15 λεπτά αργότερα η Α. χτυπάει την πόρτα:
Α: Μπορούμε να μιλήσουμε?
Β: Ναι.
Α: Δε μπορώ να μη σκέφτομαι αυτό που έγινε.
Β: (Για ποιο πράγμα μιλάει? Τι έγινε? Μου είπε κάτι για τη δουλειά και ξέχασα?). Ναι.
Α: Δε μου άρεσε ο τρόπος που μου μίλησες για τα τάπερ, σε ρώτησα κάτι και με κοιτάς λες και είμαι τρελή. Ξέρεις οτι τα χρησιμοποιώ καθημερινά, θα μπορούσες να προσπαθήσεις περισσότερο και το χειρότερο δεν απολογήθηκες που άφησες το τάπερ μου πίσω. Επίσης δε μου άρεσε που με κατηγόρησες για το δεύτερο τάπερ.
Β: (Ακόμα μιλάμε για τάπερ? Έχω κάνει κάτι που δε μου λεει και βγάζει τα απωθημένα της για κάτι τρίβιαλ όπως τα τάπερ? Προφανώς ναι. Αλλά με τη Β. ποτέ δεν ξέρεις τι έκανες ή δεν έκανες λάθος. Επίσης νομίζω οτι θέλει κάτι περισσότερο από μένα κάτι που δε μπορώ να της δώσω. Ούτε ο γκόμενος της είμαι, ούτε η μάνα της. Είμαι φίλη και συγκάτοικος άρα τι θέλει από μένα? -ανάβουν λαμπάκια!- Αναγνώριση... θέλει αναγνώριση...Κάνει όλα αυτά τα πράγματα για τα οποία χέστηκα και απλά θέλει να πω ένα ευχαριστώ. Τώρα πρέπει να απολογηθώ για τα τάπερ! Μα μαλάκα δεν το έκανα επίτηδες! Να ζητήσω συγνώμη για τα τάπερ? Δε θεωρώ οτι χρειάζεται. Σταμάτα, ζήτα συγνώμη και να είσαι πιο ευαίσθητη με τα αισθήματα των άλλων την επόμενη φορά, την πλήγωσες με τη συμπεριφορά σου). Συγνώμη. (Αυτό πόνεσε).
Α: Ευχαριστώ. Was that so hard?
B: (You have no idea). Παρακαλώ. Μου κάνει εντύπωση ένα πράγμα μόνο.
Α: Ποιο?
Β: Το γεγονός οτι δε σου άρεσε που σου είπα οτι το δεύτερο τάπερ δεν ξέρω πού είναι άρα εσύ το έχασες. Μου κάνει εντύπωση γιατί όποτε χάσεις κάτι έρχεσαι και με ρωτάς πού το έβαλα λες και είναι δική μου ευθύνη.
Α: Μπορείς να μου εξηγήσεις με παραδείγματα?
Β: Το κάνεις συχνά να σου πω την αλήθεια αλλά δεν τα καταγράφω. (Της ονομάζει ένα που της έρχεται στο μυαλό).
Α: Ναι αλλά σου ζητάω συγνώμη όταν καταλάβω οτι δε φταις.
Β: (She doesn't get it dude. Η συγνώμη δε μετράει από τη στιγμή που το επαναλαμβάνει. Να της το πω άραγε? Είπα στηv Ε. οτι θα τη συναντήσω στο γυμναστήριο στις οκτώ και είναι ήδη οκτώ και πέντε, άστο καλύτερα). Πρέπει να ετοιμαστώ για το γυμναστήριο.
Α: Οκ.

Σήμερα το πρωί η Α. είπε στη Β. οτι θα ήθελε η Β. να είναι πιο ανοικτή μαζί της με τα συναισθήματά της. Το 'χαμένο' τάπερ το είχε δώσει με φαγητό μετά από ντινερ πάρτυ σε μια φίλη μας. Απολογήθηκε που ρίχνει συνέχεια ευθύνη στη Β. και είπε οτι τώρα κάθε φορά που θα σκέφτεται οτι κάτι πήγε στραβά και θα φταίει τη Β. θα βάζει ένα ευρώ στον κουμπαρά. Η Β. χαμογέλασε και είπε οτι θα έπρεπε να το ξεκινήσουν ένα χρόνο νωρίτερα, μέχρι τώρα θα είχε λεφτά να πάει ένα ταξιδάκι τουλάχιστον. Ο κουμπαράς έχει ήδη δυο ευρώ.