Το πιο τρελό

Πρόσφατα κάποιος με ρώτησε τι είναι το πιο τρελό πράγμα που έχω κάνει στη ζωή μου και έμεινα και τον έβλεπα σα χάνος. Τι είδους ερώτηση είναι αυτή? Πρώτον, μπορεί να απαντηθεί με μύριους διαφορετικούς τρόπους. Δεύτερον, εξαρτάται από το τι καθορίζει κανείς τρελό σωστά?

Το πιο τρελό πράγμα που έχω κάνει...χμμμμμ... παραδείγματα πολλά, ας παραθέσω μερικά:

Φοβάμαι τρελά τα ύψη, και πριν αρκετά χρόνια περπάτησα σε μια χαράδρα σε ένα βουνό της Ελλάδας. Στάθηκα πάνω σε ένα βράχο, πίσω μου το απέραντο κενό και έβγαλα μια φωτογραφία. Ο φόβος με είχε παραλύσει, θυμάμαι παρακαλούσα να βγάλει τη φωτογραφία η φίλη μου για να πάω να αγκαλιάσω κάτι σταθερό μιας και με είχε πιάσει ναυτία.
Για μένα τρελό, για κάποιον που δε φοβάται τα ύψη, απλή λήψη φωτογραφίας.

Όταν τελείωσα το λύκειο αποφάσισα οτι ήθελα να ανταμείψω τον εαυτό μου με ένα ταξίδι έξω από Κύπρο και Ελλάδα. Χωρίς να ενημερώσω τους γονείς μου, έκοψα εισιτήριο για Αγγλία, ρώτησα κρυφά μια θεία μου που μένει εκεί αν μπορεί να με φιλοξενήσει για κανά μήνα και απλά το ανακοίνωσα. Έγινε το έλα να δεις στο σπίτι μου, η μάνα μου μόνο που δε με έπνιξε που την υποχρέωσα χωρίς να μπω καν στον κόπο να το συζητήσω μαζί της. Τελικά πήγα και πέρασα υπέροχα, ένιωσα οτι ήμουν ανεξάρτητη, on top of the world and other shit. Παρόλο που το έκανα με την ασφάλεια της διαμονής σε οικογένεια, το θεωρώ τρελό από την άποψη οτι αψήφησα τους γονείς μου και τις επιφυλάξεις τους, χρησιμοποιήσα δικά μου χρήματα και δεν άφησα αμφιβολίες να με καταπνίξουν.

Ακολούθησα έρωτα σε άλλη χώρα (ούτε δική του ούτε δική μου, και τώρα ξέρετε πώς κατέληξα στη Φλατλαντ) για να δω πού θα παει η σχέση μας. Ας πούμε οτι μετά από μερικά χρόνια ανακάλυψα πως αυτό που είχαμε δε θα μπορούσε να καλυτερέψει και οτι αυτό για το οποίο τόσο πολύ πάλεψα δεν ήταν αυτό που ήθελα πλεον οπότε μια καλή μέρα μάζεψα τα μπογαλάκια μου είπα αντίο, καλή ζωή και έκλεισα την πόρτα χωρίς να κοιτάξω πίσω μου.

΄Οταν ταξίδεψα πρώτη φορά πέρα από τον Ατλαντικό, είχα κανονισμένο να βρεθώ με μια φίλη μου στο μεγάλο μήλο. Η φίλη μου για κάποιους δικούς της λόγους εγκατέλειψε (και ακόμα αναρωτιέται γιατί της μιλάω μιας και ήταν τελευταία στιγμή μετά που τα είχαμε κλείσει όλα) και εγώ απλά πήγα μόνη μου. Ήταν από τις πιο όμορφες διακοπές της μέχρι τώρα ύπαρξης μου.

Η λίστα θα μπορούσε να συνεχιστεί επ'άπειρον αλλά δεν είναι αυτός ο σκοπός. 

Το σκεφτόμουνα πολύ αυτές τις μέρες γιατί είμαι σε μια φάση ανακατατάξεων, σε μια περίοδο που πρέπει να αντιμετωπίσω κάποιες καταστάσεις που χρόνια προσπαθώ όχι μόνο να αγνοήσω αλλά και να εξαφανίσω από τη μνήμη μου. Τελικά αυτό που κατάλαβα είναι οτι μερικές φορές πέρνουμε αποφάσεις που προσωπικά θεωρούμε τρελές, όλα όμως είναι σχετικά, αυτό που έχει σημασία είναι να τολμάς μερικά πράγματα και να προσπαθείς.

Μερικές φορές βγαίνει σε καλό, άλλες όχι, μερικές φορές θες να το επαναλάβεις, άλλες λες οκ το έκανα μια φορά ήταν αρκετό τώρα ποτέ ξανά.

Μερικές φορές αυτό που έχει σημασία είναι να μη βάζεις εμπόδια στον εαυτό σου.

Μερικές φορές ακόμα και μια λέξη όπως το "τρελό" έχει τη δύναμη να μεταμορφωθεί σε ισχυρό εμπόδιο μη αφήνοντας σε να πραγματοποιήσεις αυτό που έχεις στο νου.