Που γωνιάς

Μεγάλωσα σε ένα σπίτι που η καθαριότητα και η τάξη ήταν μεγάλο θέμα. Έπρεπε τα πάντα να τριγιαλοκοπούν και η μάνα μου καθάριζε και καθαρίζει τα πάντα καθημερινά έχει σύστημα (μη γελάτε!), ειδικά πανιά για διαφορετικές επιφάνειες με αντίστοιχα καθαριστικά. Άλλες σκούπες για βεράντες, άλλες για το σπίτι το ίδιο με τις σφουγγαρίστρες και πάει λέγοντας. Κάθε που πλησίαζε περίοδος γιορτών ξεκινούσαμε ένα μήνα πριν να καθαρίζουμε το σπίτι για να προλάβουμε 'που γωνιάς'. Είμαι πλεον σίγουρη οτι η μάνα μου (και όλο μου το συγγενολόι) έχει ocd (obsessive compulsive disorder) κάποιας μορφής αλλά άμα δεν αρχίσουν να πηδούν πλακάκια σαν τον Jack Nickolson στο As good as it gets και δεν επηρέαζει άλλα άτομα εκτός από τη δική τους τρέλα το αφήνω να περάσει αλλά μέσα μου γελάω κάθε φορά που ανοίγουν συζήτηση για μια νέα νοικοκυρά και το πως κρατάει το σπίτι της γιατί προφανώς είναι ύψιστης σημασίας να είναι τα πάντα καθαρά ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ.


Από τότε που έφυγα από το σπίτι έχω εφαρμόσει τους δικούς μου κανόνες που είναι: δεν ξοδεύω χρόνο να καθαρίζω άμα μπορώ να κάνω κάτι άλλο και από τη στιγμή που διατηρώ το σπίτι καθαρό δε χρειάζεται να αγχώνομαι αν είναι "που γωνιάς" καθαρό ή όχι.
Για παράδειγμα δε στρώνω το κρεβάτι μου εκτός αν αλλάξω σεντόνια, τα πιάτα μου τα πλένω όταν μου τελειώσουν τα καθαρά (τα έπλενε η Queen B γαμώτο αλλά τώρα που έφυγε έπεσε όλο το βάρος πάνω μου) και το σπίτι όποτε νιώσω οτι είναι καιρός να καθαριστεί! Όλοι οι κανόνες πάνε έξω από το παράθυρο σε περίπτωση εκτάκτου ανάγκης δηλαδή όταν με επισκέπτονται οι γονείς μου!
Η μάνα μου έχει ένα εξαιρετικό ταλέντο να βρίσκει τους πιο απίθανους τόπους που ποτέ δε θα σκεφτόσουνα να καθαρίσεις και το βάζει σε εφαρμογή μόλις πατήσει το πόδι της στο εκάστοτε σπίτι μου damn it!


Όποτε με επισκέπτεται αρχίζω να σκέφτομαι πού δεν σκέφτηκα να καθαρίσω ή τι δε σκέφτηκα να καθαρίσω γιατί πρώτον δε θέλω να έρθει και να καθαρίζει και δεύτερον αρχίζει να μου δίνει συμβουλές περί καθαρίσματος μιας και δε μπορεί να καταλάβει πώς ναι κυρίες και κύριοι μπορώ να κοιμηθώ αν έχω ένα άπλυτο πιάτο στο νεροχύτη (ή όλη την πιατοθήκη δεν κάνω διακρίσεις) ή ασκούπιστα για μια μέρα.

Φυσικά πάντα ξεχνάω ένα τόπο πχ τις ράγες των παραθύρων (seriously ποιος από σας καθαρίζει τις ράγες των παραθύρων?), τους παραστατούς της πόρτας (ασχολίαστο), το πανί που χρησιμοποιήσα για τους καθρέφτες αφήνει γραμμές (δεν τις βλέπω χωρίς γυαλιά δεν είναι η σωστή απάντηση), το απορρυπάντικο του μπάνιου πρέπει να είναι και για τα άλατα για να μην αφήνει γραμμές στο αλουμίνιο (serious eye rolling), δεν έχω σφουγγαρίστρα (η απάντηση τα περνάω με την ηλεκτρική σκούπα δεν είναι ικανοποιητική προς γενική πληροφόρηση),


απλώνω τα ρούχα χωρίς μανταλάκια (δεν θέλω να αφήνουν σημάδια δεν περνάει στη μάνα μου που ξέρει οτι βαρέθηκα να αγοράσω μανταλάκια και απλά τα αφήνω στην απλώστρα), δε μετακίνησα το ψυγείο και να καθαρίσω από πίσω (το έλεος και το ήμαρτον, δε θα πάθω και λουμπάγκο για το ψυγείο),

 τα παράθυρα δεν είναι καθαρά (βρέχει κάθε μέρα οπότε αφήνω το καθάρισμα στη φύση επίσης δεν είναι ικανοποιητική απάντηση).
Ο πατέρας μου από την άλλη ξεκινά μαστορίες (αυτό το χερούλι είναι χαλαρό έχεις κατσαβίδι το τάδε μέγεθος να στο φτιάξω? Εμ, έχω ένα μαχαίρι σου κάνει? Σιγά μην παω να αγοράσω και black and decker για να ικανοποιήσω τον πατέρα μου!), το ποδήλατό σου θέλει φτιάξιμο έχεις το τάδε τάδε τάδε? (έχω ποδηλατά στη γωνιά δεν είναι η σωστή απάντηση σε περίπτωση που αναρωτιέστε). Η λάμπα του τάδε δωματίου δεν είναι καλή να την αντικαταστήσεις με την τάδε (wtf? του είπα οτι έχω άτομο που μου αλλάζει τα φώτα και με λοξοκοίταζε όλη τη μέρα). Δεν έχω τα σωστά μαχαίρια για κόψιμο, τις σωστές σπάτουλες, το σωστό τηγάνι και πάει λέγοντας (τα μάτια μου είχανε γίνει σαν του Μπομπ Σφουγγαράκια από το eye rolling). Προφανώς είμαι ανεπίδεκτη μαθήσεως και ειδική στο να τους εξαγριώνω με εξυπνίστικες απαντήσεις αντί να σκύβω το κεφάλι και να λέω μάλιστα sensei οπότε η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά.


Πήγανε μου αγοράσανε οτι θεωρούσαν οτι μου λείπει, μου κάνανε ιδιαίτερα μαθήματα οδηγιών χρήσης τα οποία μπήκανε από το ένα αυτί και βγήκανε από το άλλο και ζήσαν αυτοί καλά και μεις καλύτερα!
Μέχρι την επόμενη επίσκεψη φυσικά ;-)