1. Σάντυμπελ: η σειρά δεν παιζόταν στην τηλεόραση αλλά νοικιάζαμε βιντεοκασέτες για να τη δω. Μιλάμε μεγάλο κόλλημα, τόσο που μέχρι σήμερα θυμάμαι το τραγούδι (στα ελληνικά πάντα) και όλους τους πρωταγωνιστές. Ο Μαρκ ήταν ο πρώτος μου έρωτας (καρδιούλες και αστεράκια πετάγονται δεξιά και αριστερά και γω να αναστενάζω)
2. Μικρό μου πόνυ: Xάριν στο μικρό μου πόνυ έμαθα να χρησιμοποιώ το βίντεο πριν τη μάνα μου. Το κόλλημα ήταν τόσο μεγάλο που ακόμα και οι γονείς μου και ο μπρο ξέρουν το τραγούδι έναρξης τίτλων. Θυμάμαι μια φορά έβλεπα τη σειρά και η μαμά μου μου μιλούσε (βασικά μου έλεγε οτι θα είναι έξω στην αυλή και να μην αγχωθώ αν δεν τη βρω). Τελειώνει η σειρά και εγώ να γυρεύω τη μαμά μου στο σπίτι και να μην τη βρίσκω (ΟΥΑΑΑΑ, έντερ κλάμα, έφυγε και με άφησε η κακούργα τι να κάνω αααααα ΠΑΝΙΚΟΣ), οπότε πήγα στην γειτόνισσα, και όχι δεν είδα τη μαμά μου στην αυλή ούτε και κείνη (ο μπρο ήταν αγέννητος, οπότε οπωσδήποτε ήμουνα μαξ 4 χρονών). Ευτυχώς η γειτόνισσα πήρε τηλέφωνο και της είπε οτι είμαι στο σπίτι της και τρώω μπισκότα για να ηρεμήσω που με εγκατέλειψε η μάνα μου (aaaaallllll byyyy myyyseeeelf).Περιττό να αναφέρω οτι έγινε χαμός, η μάνα μου ακόμα το θυμάται και μου εύχεται να κάνω παιδιά σαν εμένα (μετά αναρωτιέται γιατί δεν έχει εγγόνια).
3. Είναι μια μόνο μια και δε χρειάζεται νομίζω άλλες εισαγωγές! Η ΕΡΤ σημάδεψε την παιδική μου ηλικία με αυτή τη σειρά.
4. Οι επόμενες δυο δεν ξέρω αν ήταν σειρές της τηλεόρασης ή βιντεοκασέτες πάντως δεν έχανα επεισόδιο και πάλι. Δείχνει κιόλας πώς εξελίχθηκαν οι σείρες από αθώα πόνυ, λάχανικά και τη Σάντυμπελ πήγαμε στα περίεργα ζωάκια, σπαθιά και τέρατα. Χάθηκε η εποχή της αθωότητας. Όπως και να'χει δεν έχανα επεισόδιο για επεισόδιο ;-).
Φυσικά τις σειρές αυτές παρακολουθούσα τρώγοντας μπισκοτάκια (που τα βουτούσα σε λεμονάδα):
Και σοκολάτα (υπάρχει αυτή ακόμα??)
5. Μετά τη μανία με την τηλεόραση η δεύτερη μου μανία ήταν τα κόμικ! Η συλλογή μου ήταν τεράστια (αλλά τώρα δεν ξέρω πού στον κόρακα κρατάει η σκούφια της γιατί όταν μετακόμισα για σπουδές ΚΑΠΟΙΟΣ ονόματα δε λέμε οικογένειες δε θίγουμε -μπρο- μετακόμισε στο δωμάτιό μου, πέταξε ότι μου άνηκε και δε μπήκε καν στον κόπο να μάθει που τα καταχώνιασε η μάνα μου, το μαλακισμένο! Ακόμα έχω ψυχολογικά τραύματα σνιφ σνιφ κλαψ κλαψ).
Tragic fact: Η ξαδέρφη μου (της οποίας ρίχνω μια δεκαετία) ήρθε διακοπές από Ελλάδα και ήθελε να βλέπει το Μπέβερλι (το δείχνανε τότε σε επανάληψη καθημερινά σε ένα συνδρομητικό κανάλι).
b2f: Έλα μωρέ ξαδέρφη που μου θες Μπέβερλι τώρα, αυτό ήταν από τον καιρό του γυμνασίου.
ξαδέρφη: Αααα εγώ πρώτη φορά το βλέπω, πότε έπαιξε? Ήμουνα γεννημένη? γιατί έχουμε και μια διαφορά ηλικίας μην το ξεχνάς (έντερ σατανικό χαμόγελο).
b2f:
Ξαδέρφη you are dead to me!
13 comments:
Δεν έβλεπα τίποτε που τούτα που αναφέρεις. Ήξερα την ύπαρξη του μικρό μου πόνι αλλά ως τζειαμέ. Τα υπόλοιπα έμαθα τα είτε στο λύκειο που την αδερφή μου, είτε στα φοιτητικά χρόνια που καλαμαρούδες συμφοιτήτριες κυρίως.
Ούτε Μπέβερλι Χιλς εν έβλεπα, το 90210 (εν έτσι έννεν;) έμαθα το στο λύκειο γιατί ένοιωθα ότι έπρεπε να το ξέρω αφού εν έβλεπα πηλέ μου τη σειρά. Ξέρω ότι έπαιζε ο Λουκ Πέρι (έννεν;) τζαι άρεσκεν μου.
Ούτε κόμιξ εδιάβαζα.
Ούτε καν μου αρέσκαν τα μόρνινγκ κόφι.
Το μόνο για το οποίο έχω να σου πω πληροφορία εν ότι οι σοκολάτες οι today εξανακυκλοφορήσαν πριν μερικά χρόνια. έκαμνε τες ένα εστιατόριο κάπου στο Λίβανο ή κάτι τέτοιο, θα σε γελάσω. Εδοκίμασα τη λευκή με τύπου rice crispies τζαι ήταν απογοήτευση. Ίσως να χάλασε η ποιότητα, ίσως να τρώμε πλέον καλύτερες σοκολάτες και να αναβαθμίστηκε ο ουρανίσκος μας, ίσως να μεν είχατε ποτέ γούστο (γιατί εγώ εν τες έτρωα ούτε τζείνες τότε- τι έκπληξη!)
You forgot... Dragon ball, Power Rangers, G.I. Joe, Rambo, Batman, Spider-man, X-MEN, Thunder cats, Animaniacs, Transformers, The smurfs, Taz -Mania, Captain Planet, Pinky and the Brain, Darkwing Duck, Ghost Busters, Teenage Mutant Ninja Turtles, Gargoyles, Mega Man, Kapamaru, Robin Hood no Daibouken, flintstones
omg, εβλέπαμε σχεδόν τα ίδια. Θεωρώ σκάνδαλο την μη αναφορά sto dragon ball. Eγώ έβαλλα ξυπνητήρι το πρωί του Σαββάτου για να το παρακολουθώ. Επίσης κάντυ, ηρακλής και ζήνα την νύχτα:))) aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa (τούτη που τσιριλλά εν η Ζήνα)
Τί μου εθύμισες τωρά! Τζείνη η Φρουτοποία....αγαπημένο, μετά είσιεν του Κουτιού τα Παραμύθια, άρεσκεν μου ο Ρούχλας! Ωραίες εποχές!
@moonlight: χαχαχα κλαίω! είσαι δύσκολος πελάτης ρε, επίσης έχω την ελαφριά υποψία οτι είσαι αρκετά μικρότερη. Τα μόρνινγκ κοφι ήταν τέλεια με λεμονάδα η σοκολάτα ούτε μένα μου άρεσε αλλά αυτή είχαμε αυτή έτρωγα δεν έκανα ιδιοτροπίες ;-P
@μπρο: δεν τα ξέχασα αλλά σεντόνι θα έγραφα αν τα συμπεριλάμβανα! Επίσης αυτά που αναφέρεις τα βλέπαμε παρέα όταν πια ήμουνα μεγάλη κοπέλα (κατά τον φάδερ) και δεν έπρεπε να βλέπω μίκι μαους οπότε το ονόμασα μπρο μπόντινγκ και καθόμουνα μαζί σου και τα έβλεπα ;-)))))
@Amadryada: Το ντράγκον μπολ ήταν πιο μετά επίσης προτιμούσα τη sailor moon! Η κάντυ δε μου άρεσε αλλά Ηρακλή, Ζήνα και young hercules δεν έχανα επίσης. Για να καταλάβεις όταν έβλεπα τηλεόραση και κάποιος μου μιλούσε έπρεπε να σταθεί μπροστά για να ακούσω τι ήθελε να μου πει τους κάνω όλους tune out. Η πλήρης αποβλάκωση κατά τη μάνα μου!
@triolouin: Του κουτιού τα παραμύθια! Δε θυμόμουνα τον τίτλο γι'αυτό και δεν το ανέφερα, επίσης μεγάλη αγάπη ;-)
τούτη η σάντυμπελ εφάκκαν μου
εγώ ήμουν των power rangers
go go power rangeeeeers
today: τι τραγική σοκολάτα, είχε φορές που κοκκαλιούσες το κακάο μέσα χαχα
Θυμάται κανένας τους Μούμιν? Έδειχνε τους το Ρικ. Φανταστείτε μια διασταύρωση happy-hippos με γκριζαρισμένα πλάνα Αγγελόπουλος, πολλή κατάθλιψη μιλούμε. Το πιο ωραίο όμως ήταν το γεγονός ότι η σειρά ήταν μεταγλωτισμένη στην Κύπρο....δεν ξέρω τι είδους δυσλεξικούς ηθοποιούς εβάλαν τότε, αλλά μιλούμε για καταστροφή.
Και τζείνη η Φρουτοπία παιθκιά, να σας πω το κρίμα μου, σε μια φάση και μετά έγινε πολλά θρίλερ και εσταμάτησα να την βλέπω. Μουσική, πλάνο, φωτισμός, Στέφεν Κίνγκ.
@beatrix: καλά και γω ήμουν power rangers, ακόμα θυμάμαι τη μανία που είχα με τα αυτοκόλλητα τους (που έπρεπε να συμπληρώσεις σε ένα περιοδικό δε θυμάμαι όμως τι ήταν το βραβείο...)
@panic: Ναι τους θυμάμαι, αλλά για ένα περίεργο λόγο τους έχω συνδέσει με μια διαφήμιση της τράπεζας κύπρου (αν δεν κάνω λάθος) που έπερνες δώρο κάτι κουμπαράδες τον Φλουρή και τη Διαμάντω που δεν απόκτησα ποτέ μου έχει μείνει τρελό απωθημένο :_(. H Φρουτοπία ήταν εντελώς ακατάλληλη για ανηλίκους συμφωνώ αλλά μάλλον γι'αυτό μου άρεσε!
http://oilaomon.blogspot.com/2013/01/blog-post_31.html
http://oilaomon.blogspot.com/2013/02/2.html
@invictus: όχι που δε θα είχες καλύψει το θέμα εκτενέστερα!
B2F είμαι 27. Μιση. 27μιση. :) Νομίζω απλά δεν έβλεπα. Εν έβλεπα τίποτε ρε. Ελυπούμουν τζαι επροτιμούσα να παίζω αλλιώς.
Τους Μούμιν θυμούμαι τους, αγαπούσα τους, εδιάβασα και ένα βιβλίο, αλλά εν το έβλεπα γιατί εν έξερα τι ώρα τους έδειχνε. Αλλά όποτε το πετύχαινα επαρακολουθούσα.
Και πάουερ ρέιτζερς έβλεπα, αλλά μετά εβαρέθηκα επειδή έβλεπα το μόνο και μόνο επειδή ήταν της μόδας. Και πόκεμον πριν τα ιδιαίτερα αγγλικά στο γυμνάσιο αλόπως, τζαι πριν το μάθημα εσχολιάζαμε το επεισόδιο. :p
Οκ μόνο τρια χρονάκια διαφορά οπότε απλά δεν είχες την ίδια μανία με μένα, δε θα κόψω φλέβα όπως με την ξαδέρφη :-P(αν σου πω οτι τα τελευταία χρόνια δεν έχω τηλεόραση στο σπίτι θα με πιστέψεις?). Με τα πόκεμον είχε μανία ο μπρο οπότε αναγκαστικά έκανα την καρδιά μου πέτρα και τα έβλεπα και αυτά. Το μόνο που με προβληματίζει είναι το Μπέβερλι, καλά να καταπιω οτι τα παιδικά δεν τα γούσταρες αλλά ούτε Μπέβερλι?
Το μπέβερλι ήταν αργά. Έτσι ώρες εκοιμούμουν μικρή. :p
Post a Comment
To add images in comment enter: [im]http://domainname/imagename.jpg[/im]