Άβολες καταστάσεις

Διάβαζα το μπλογκ της Αμαδρυάδας, την "άβολη" κατάσταση στην οποία βρέθηκε και τον τρόπο αντιμετώπισης. Σκεφτόμουνα πώς μερικές άβολες καταστάσεις όταν περάσει καιρός μπορούν να γίνουν μια αστεία ιστορία (yeah that happened to me and i live to tell the story) αλλά φίλοι μου όταν το ζεις δεν είναι καθόλου μα καθόλου αστείο!

Πριν κανα δυο χρόνια είχα παει σε ένα συνέδριο και βρέθηκα σε μια από τις πιο άβολες μου καταστάσεις:


Έφτασα που λέτε μια μέρα νωρίτερα στον συνεδριακό χώρο που βασικά ήταν ένα καλοκαιρινό θέρετρο στην Κυανή ακτή (serious scientific work in progress), χαρούμενη γιατί για πρώτη φορά το συνέδριο ήταν σε χώρα με καλύτερο καιρό από τη Φλατλαντ και μόνη μου έγνοια το οτι θα μοιραζόμουνα το διαμέρισμα μου με την "αγαπημένη" μου συνάδερφο και αν η θάλασσα θα ήταν αρκετά ζεστή για μπάνιο μιας και ήταν Οκτώβριος ήδη.

Η πρώτη μου έγνοια μετατράπηκε σε ανακούφιση μόλις μπήκα στο διαμέρισμα: πρώτον ξεχωριστά υπνοδωμάτια (εδώ κάνουμε ένα γύρο του θριάμβου) με σαλόνι και θέα τη θάλασσα και το πράσινο μερικά μέτρα μακριά. Φυσικά μιας και η συνάδερφος θα ερχόταν την επομένη i called dips στο υπνοδωμάτιο με θεα και πήγα για μια μικρή περιήγηση. Ο καιρός καταπληκτικός και ήδη έκανα σχέδια για αυριανό μπανάκι μετά τη λήξη των παρουσιάσεων. Η ζωή ήταν υπέροχη, πεταλουδίτσες και λουλουδάκια, καρδούλες να πετάγονται δεξιά και αριστερά *oh the bliss* και γω χαλαρή μετά από βδομάδες άγχους προετοιμασίας για το συνέδριο, επιτέλους έτοιμη να αδράξω τη στιγμή.

Το καλύτερο πράγμα με τα συνέδρια είναι η παροχή φαγητού και αλκόολ φυσικά, οπότε το βραδάκι πήγα στο εστιατόριο του θερέτρου μαζί με τους υπόλοιπους που έφτασαν νωρίτερα να φάμε και να γνωριστούμε. Εκεί που τρώγαμε και συζητούσαμε το πόσο ενθουσιασμένοι ήμασταν με τις εγκαταστάσεις αρχίσαμε να λέμε για τα διαμερίσματά μας. Από τη συζήτηση φάνηκε οτι η υπογράφουσα χτύπησε τζακ ποτ μιας και το δωμάτιό μου ήταν γαμάτο και μεγαλύτερο σε σχέση με τους υπολοίπους. Εκεί αρχίσαν τα αστεία οτι πρέπει να διοργανώσω πάρτυ και να τους καλέσω, να κλέψουμε μερικές φιάλες κρασί και να συνεχίσουμε το πάρτυ στο δωμάτιο μου κτλ (κάποιοι είχαν φέρει και αλκοολ μαζί τους για ενισχύσεις!). Φυσικά για μένα όλα αυτά ήταν μεταξύ αστείου και σοβαρού, σιγά μην η "αγαπημένη" που ΔΕΝ πίνει και γενικά έχει υφάκι "we are here for the science and any new acquaintance is only good if its network and future collaboration prospect" δεχόταν να καλέσουμε κόσμο. Ειδικά μετά τις παρουσιάσεις που θα έκανε σκαιπ με το γκομενάκι (ναι ναι έχει και γκομενάκι, και γω έπεσα ξερή όταν το έμαθα, μετά τον γνώρισα και μου πέρασε χαχαχα).
   
Εκεί λοιπόν που ήμουν σε συζήτηση με έναν τύπο άρχισαν όλοι να εγκαταλείπουν οπότε λεω και γω άντε ώρα για ύπνο έχεις μεγάλη μέρα αύριο. Ο τύπος παιδιά ήταν σίγουρα πενηντάρης και η συζήτηση που είχαμε ήταν γύρω από την οικογένεια έτσι για να σας βάλω στο πνεύμα. Μείναμε που λετε οι δυο μας στο τραπέζι και του λεω: "ώρα να πηγαίνω και γω, χάρηκα για τη γνωριμία, see you around". Και εκεί κυρίες και κύριοι άρχισε η κατρακύλα:

Κ: (Κριπ), (): οι σκέψεις μου

 Κ: Μα δε γίνεται να πας για ύπνο πριν μου δείξεις το διαμέρισμά σου. Νιώθω ριγμένος, και να πω και την αλήθεια μου δεν πιστεύω οτι είναι όπως το περιγράφεις!
(Μαλάκα σοβαρομιλά? Είναι στην ηλικία του πατέρα μου και let's just say δεν κρατιέται σαν τον φάδερ, και μου την πέφτει? Ουουουουου μια ζωή παρανοική, ναι μάνα μου όλοι σε θέλουνε και πέφτουν στα πόδια σου από την ακαταμάχητη έλξη, σύνελθε! Πολύ πιθανόν απλά να θέλει να δει το δωμάτιο σου εξάλλου η συζήτηση ήταν πολύ αθώα, εσύ έχεις το πρόβλημα όλοι είναι παρανοικοί δολοφόνοι μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου. A little trust in people won't hurt you! Ρε ίνερ μι σοβαρομιλάς? Είναι περασμένα μεσάνυχτα το μόνο που θα θέλει να δει από το διαμέρισμα θα είναι το υπνοδωμάτιο για οριζόντιες ασκήσεις άσε μας καλέ μου να δω πώς θα του πω όχι. Είχες μια καλή μέρα και είσαι έτοιμη να την καταστρέψεις με την παρανοικότητα σου, έλεος αφού ούτε που έκανε κίνηση όση ώρα μιλούσατε στο τραπέζι. ΊΣΩΣ λέω ίσως να περίμενε να δει το διαμέρισμά πρώτα? Ή απλά να θέλει να δει το διαμέρισμα για να αλλάξει το δικό του πριν έρθουν οι υπόλοιποι του συνεδρίου?)

Καταλαβαίνετε είχα μείνει κόκκαλο, να τρέχουν και όλες αυτές οι σκέψεις από το μυαλό μου και να μην ξέρω πώς να το χειριστώ, στην ουσία ο τύπος δεν είχε κάνει κίνηση και γενικά έχω κατηγορηθεί άπειρες φορές οτι είμαι απαράδεκτα καχύποπτη, οπότε είπα να παω αντίθετα σε όλα μου τα έντστικτα για πρώτη φορά (και τελευταία).

b2f: ....Ok i guess...αλλά σύντομα γιατί είμαι πολύ κουρασμένη από το ταξίδι κτλ και θέλω να κοιμηθώ το συντομότερο δυνατόν.
(Είδες σιγά τι έγινε? και το κάλυψες με την κούραση οτι δεν πρόκειται να γίνει τίποτα. Καλά θα δούμε ίσως να έχεις και δίκιο ινερ μι...)
Στο δρόμο προς το διαμέρισμα ο τύπος αρπάζει μια φιάλη κρασί και εγώ είμαι έτοιμη να πάθω νευρικό κλονισμό.

(ΓΑΜΩΤΟ! ΙΝΕΡ ΜΙ αν σε ξανακούσω να κάτσω να ακούσω εκατό φορές το someone like you της adele παρέα με την "αγαπημένη". Την κάτσαμε! τι θα κάνω τώρα? Ηρέμησε, αφού σου είπε οτι έχει τζετ λαγκ και θα παει στο δωμάτιό του να δουλέψει. Πολύ πιθανόν πήρε το κρασί για τις επόμενες μέρες ή για απόψε. Εξακολουθώ να πιστεύω οτι είσαι απλά παρανοική.)

Με αυτά και με κείνα φτάσαμε στο διαμέρισμα.
b2f: Εμ, αυτό είναι (μετά από σύντομη περιήγηση). Αν δε σε πειράζει θα ήθελα να μιλήσω με τον (ανύπαρκτο) φίλο μου πριν κοιμηθώ οπότε τα λέμε αύριο...
Κ: Πόσο καιρό είσαι με το φίλο σου? Πώς αφήνει μια τόσο όμορφη ύπαρξη μόνη της, εγώ προσωπικά θα είχα τρελαθεί από τη ζήλεια μακρία σου (έντερ κριπι λάγνο ύφος)
(Ινερ μι you are dead to me! Τα πρώτα ένστικτα είναι πάντα αληθινά. Που θα με πει παρανοική, να τι παθαίνεις άμα εμπιστεύεσαι τον καθένα)
b2f: Έχουμε μια καταπληκτική (φανταστική) σχέση που δε χωράνε ζήλειες εξάλλου σύντομα (δευτέρα παρουσία) λέμε να παντρευτούμε.
Κ: (έχει ανοίξει τη τζαμαρία και τη μπουκάλα κρασί σαν να μη συμβαίνει τίποτα) Αχχχ, τι ωραίος ο ήχος των κυμάτων (έντερ βλέμα ονειροπόλο, είδε οτι το λάγνο δε δούλεψε και είπε να το παίξει ποιητής ο κριπ) φαίνεσαι πολύ τεντωμένη (ΛΕΣ Ε? το να πέσω σε λίγα λεπτά θύμα βιασμού με έχει αναστατώσει λιγάκι κάθαρμα που δε λές να φύγεις και έχεις κάτσει στον καναπέ σα βασιλιας! αν κάνει κίνηση θα πεταχτώ από το μπαλκόνι και ποιος με πιάνει θα κοιμηθώ στην παραλία. Λες να με κυνηγήσει? Μαλάκα γιατί? Γιατί είπες οκ να του δείξεις το δωμάτιό σου? Τώρα θα σε βιάσει και θα πει οτι τον άφησες να μπει και στο δωμάτιο σου γιατί δεν τον έδιωχνες νωρίτερα?)

Ο τύπος με πλησιάζει επικίνδυνα και εγώ να είμαι σαν αγρίμι σε κλουβί.

Κ: Κάνω καταπληκτικό μασάζ έχουν να το λένε, φυσικά αν σου κάνω μασάζ για να σε χαλαρώσω περιμένω ανταλλάγματα.. (ΏΣ ΕΔΩ! Εντάξει, φέρθηκα λιγάκι -πολύ- ηλίθια και βρέθηκα σε μια άβολη κατάσταση ΑΛΛΑ δε θα του κάτσω κιόλας επειδή ντρέπομαι μιας και είναι συνάδερφος και δε θέλω να ΤΟΝ εκθέσω από τη στιγμή που ο μαλάκας δεν έχει ούτε ιερό ούτε όσιο. Αυτός με σεβάστηκε? Του έδωσα ευκαιρίες να φύγει αλλά έμεινε εδώ μπάστακας να περιμένει, θα του το πω έξω απ'τα δόντια μπας και καταλάβει. Α στα διάλα με τον κάθε ηλίθιο που νομίζει οτι είναι η μετεμψύχωση του Καζανόβα και μετά από δυο σαχλές προτάσεις νομίζει οτι θα τον δω ως the next best thing που θα μου κάνει τη χάρη να με αφήσει να του κάτσω!!!!)

b2f: Νομίζω έχεις τη λάθος εντύπωση για μένα. Δεν ενδιαφέρομαι ούτε να λάβω ούτε να δώσω μασάζ είναι ώρα να πηγαίνεις, θέλω να κοιμηθώ. Αντίο! (έντερ παγωμένο βλέμμα don't mess with me dude! και μέσα μου να παρακάλαω να φύγει γιατί δεν είχα σκεφτεί επόμενη κίνσηση εκτός από τον εξαφανίσω με τη σκέψη!)
Κ: Οκ...Καληνύχτα, θα σε ψάξω αύριο να τα πούμε (έντερ βλέμμα δεν έγινε και τίποτα!)

Ο τύπος δε με άφησε ήσυχη σε όλο το συνέδριο. Μια βδομάδα παραμόνευε να με ξεμοναχιάσει και είχα βάλει λυτούς και δεμένους να μη με αφήσουν μόνη μου γιατί μέχρι και έξω από την τουαλέτα τον πέτυχα να με παραμονεύει.
Τώρα καταλαβαίνω βαθύτερα το νόημα της λέξης: NO means NO!