BRO code

Πριν πολλά χρόνια σε ένα μακρινό νησί στη μέση του πουθενά γεννήθηκε μια μικρή b2f. Για πολλά χρόνια μεγάλωνε σαν μια μικρή πριγκίπισσα όντας το πρώτο παιδί και εγγόνι την είχαν όλοι στα ώπα ώπα και δεν της χαλούσαν χατίρι. Η ζωή κυλούσε όμορφα η μικρή ήταν τρισευτυχισμένη τα είχε ΟΛΑ δικά της και το απολάμβανε στο έπακρο. Όλα καλά μέχρι που οι γονείς της μαγεμένοι από τη φανταστική τους κόρη και την τελειότητα αποφάσισαν οτι θέλαν περισσότερα -δεν ήξεραν καλύτερα!-, και τότε ήταν που ανοίξαν οι πύλες της κολάσεως και βγήκε ο bro. Τότε ήταν που η b2f εκδιώχθηκε από τον παράδεισο και από τότε ζει τα μαρτύρια (την αγιοποιήση μετά θάνατον την έχω στο τσεπάκι μου) από τον μικρό.



Τα πρώτα χρόνια ύπαρξης του μου ήταν παντελώς αδιάφορος, είτε ήταν εκεί είτε όχι δε με αφορούσε καθόλου, εξάλλου οι πριγκίπισσες δεν ασχολούνται με παρακατιανούς. Όταν άρχισε να μεγαλώνει όμως ανακάλυψα οτι ο μικρός για ένα περίεργο λόγο όσο εγώ τον αγνοούσα τόσο αυτός με έτρεχε από πίσω, και επειδή βαριόμουνα τις barbie αποφάσισα να γίνω μαστερ of manipulation με πρώτο θύμα τον bro. Ήμουνα μικρή και δεν αναγνώρισα αμέσως οτι δε μπορείς να γίνεις μάστερ αμα το θύμα είναι βλήμμα εκ γενετής και πιστεύει οτι μαλακία του ταίσεις αλλά η ύπαρξη του έκανε τα παιδικά μου χρόνια ανεπανάληπτα!

(bro looking up at me!)

Θυμάστε στο δημοτικό που μας μαθαίναν την αξία των χρημάτων? Και ενώ εγώ είχα ήδη χρόνια πείρας με Λίρα, Πεντόλιρο, Δεκάλιρο, Εικοσάλιρο (με αύξουσα αξία) και τα χειριζόμουνα σαν τραπεζίτης της Λαικής (the more the merrier and only for personal purposes) ο bro αδυνατούσε να κατανοήσει τη διαφορά. Στο μυαλό του όσο πιο πολλά χαρτονομίσματα τόσο πιο πολλά χρήματα. Οπότε, παίζαμε ένα παιχνίδι δικής μου επινόησης όπου ανταλλάσσαμε δυο δικές μου λίρες για ένα δικό του δεκάλιρο με αυτό τον τρόπο του έφαγα πολλά λεφτά από γενέθλια, γιορτές κτλ! Ο bro έκανε χρόνια να μάθει την πραγματική αξία μιας και οι γονείς μου με χρησιμοποιούσαν σαν personal tutor για το μικρό και εγώ είχα απότερους σκοπούς. Όταν με ανακάλυψαν όμως άκουσα το κήρυγμα του αιώνα και έκανα μήνες να δω τηλεόραση (είμαι tv freak και ακόμα πονάει).


(το απογοητεύμενο ύφος των γονιών μου)


(b2f στο άκουσμα της καταδίκης)

Φυσικά όταν με ανακαλύψαν απλά έπρεπε να βρω διαφορετικούς τρόπους να αποσπώ χρήματικά ποσά από το μικρό. Challenge accepted! Θυμάστε κάτι μολύβια που μας έδιναν δωρέαν στο δημοτικό (δε ξέρω αν τα δίνουν ακόμα αλλά τότε μας έδιναν κατι μολύβια με σχέδια δωρεάν), ο bro ήθελε ένα με δυο την ημέρα η b2f ζούσε με τους ίδιους αριθμούς ολόκληρο το χρόνο. Θυμάμαι είχα ένα συρτάρι γεμάτο μολύβια, όποτε λοιπόν ο bro χρειαζόταν καινούριο μολύβι (κάθε μέρα δηλαδή) η μάνα μου τον έστελνε να ζητήσει από μένα. Αλλά τίποτα δεν είναι δωρεάν με τη b2f όλα είναι θέμα ανταλλαγής, θες μολύβι θέλω χρήμα! Ο bro όχι μόνο αγόραζε τα μολύβια αλλά τα χρυσοπλήρωνε μιας και εγώ η πανούργα τον είχα καταλάβει τι θύμα ήταν του έλεγα μπορείς να διαλέξεις από όλα τα μολύβια εκτός από αυτό γιατί είναι το αγαπημένο μου και δεν μπορώ να το αποχωριστώ. Πέντε λίρες αργότερα και μια χαρά ήξερα να το αποχωριστώ (φυσικά ο bro δεν είχε πάντα τόσα πολλά χρήματα εύκαιρα άλλα έπερνα οτι μπορούσα να βρω). Όταν με ανακάλυψαν πάλι, τα μολύβια κατασχέθηκαν, το κήρυγμα επαναλήφθηκε και η τηλεόραση κόπηκε πάλι (και ναι το τελευταίο πόνεσε περισσότερο από όλα).

(b2f σε στιγμές σκληρής διαπραγμάτευσης)




Το italian job μου, η μεγάλη μου έξοδος δηλαδή από την μπίζνα των χρημάτων γιατί ο μικρός μεγάλωνε οι γονείς μου δεν με εμπιστεύονταν κοντά του και τον πονήρευαν με το θέμα των χρημάτων ήταν ένα πάρτυ γενεθλιών του μικρού από το οποίο απέσπασε αρκετό ρευστό από συγγενείς και το έβαλα στο μάτι και έπρεπε να το κάνω δικό μου. Αλλά όπως είπαμε το θύμα ήταν πονηρεμένο και έπρεπε να σκεφτώ πολύ καλά πώς να το ξεγελάσω, μπορούσα να μυρίσω το χρήμα αλλά ο μικρός πρώτα θα έκοβε το χέρι του και μετά θα με άφηνε να αγγίξω τα λεφτά. Άσε που θα με κάρφωνε στην Γκεστάπο και θα άκουγα πάλι τον εξάψαλμο για τη συμπεριφορά μου και επειδή ξέρανε οτι τα λόγια δεν πιάναν θα μου κόβανε την τηλεόραση επ'αόριστον! Το ρίσκο μεγάλο αλλά αυτό απλά έκανε πιο γλυκιά την πρόκληση. Η ιδέα μου ήρθε όταν άκουσα στα νεα (ναι tv junkies watch the news too) όπου λέγανε για δεσμίδες πλαστών χρημάτων στην αγορά, το σχέδιο αμέσως μπήκε σε εφαρμογή. Φώναξα τον bro να δει την είδηση με ύφος τρομαγμένο λέγοντας του οτι πρέπει να προσέχει τα λεφτά του. Το βλήμμα έπεσε στην παγίδα, με ανήσυχο βλέμμα αναρωτήθηκε πώς θα ξέρει αν τα λεφτά του ήταν πλαστά (damn it ακόμα δεν είχα σκεφτεί αυτό το μέρος του σχεδίου, όλα ήταν έτοιμα να τιναχτούν στον αέρα και το μάτι μου έπεσε σε ένα κίτρινο μαρκαδόρο ντινγκ ντινγκ ντινγ). Παίρνω τον μαρκαδόρο και του λεω: "βλέπεις αυτό το μαρκαδόρο? Αμα τον περάσεις πάνω από χαρτονόμισμα και βγει πορτοκαλί είναι ορίτζιναλ άμα βγει κίτρινο είναι πλαστό". Μετά από αυτό το αλάνθαστο τεστ κατέληξα με όλα τα χρήματα του μικρού και με μελοδραματικό ύφος του είπα: "τα παίρνω με ρίσκο να καταλήξω φυλακή αν με ανακαλύψουν αλλά το κάνω για σένα (έλιωσε ο μικρός!) και μην το αναφέρεις στους γονείς μας γιατί θα μπλέξουν μιας και όλοι οι συγγενείς είναι στο κόλπο". Όλα έδειχναν οτι θα μπορούσα να πάρω σύνταξη μετά το μεγάλο κόλπο αλλά υπολόγιζα χωρίς τα υπόλοιπα όρνεα. Οι γονείς μου μετά από μερικές μέρες πρότειναν στο μικρό να βάλει τα χρήματά του στο ταμιευτήριο, όταν αυτός είπε δεν τα έχω τα ίχνη οδήγησαν στη μοναδική ύποπτο η οποία το πλήρωσε ακριβά (μέχρι την ανακάλυψη του youtube δεν ήξερα πώς είχαν τελειώσει οι περισσότερες παιδικές σειρές που παρακολουθούσα με λατρεία).


(b2f after italian job)


Αυτό το ποστ είναι τιμωρία για τον bro γιατί μου υποσχέθηκε να μου φτιάξει το μπλογκ και το αποτέλεσμα ήταν αυτό το ροζουλί background που βλέπετε και όλες αυτές οι ατέλειες.
To bro: Άμα ήθελα να είναι το μπλογκ μου ρε βλήμμα σαν φλαμίνγκο σε οίστρο ήξερα να το κάνω και μόνη μου γαμώ τα πτυχία σου!

bro όταν διαβάσει το ποστ!