Φοβίες #1: Ο Οδοντίατρος

Monday, 17 March 2014
Μόλις επέστρεψα σπίτι και δέησε να ανοίξω τα μειλ μιας βδομάδας για να ανακαλύψω μήνυμα από το οδοντιατρείο οτι περάσαν έξι μήνες από την τελευταία μου επίσκεψη και πρέπει να προγραμματίσω νεα.
Δεν ξέρω για σας αλλά προσωπικά προτιμώ να αφαιρέσω μόνη μου δόντι με τη βοήθεια παγοπέδιλου σαν τον Τομ Χανκς στον Ναυαγό παρά να πατήσω το πόδι μου σε οδοντιατρείο.
 
Αλλά είπαμε, μακρινή συγγενής του Μητσοτάκη (να μην επαναλαμβάνομαι) οπότε η μοίρα με προίκισε με ατύχημα όπου έσπασα τη σιαγόνα μου και έπρεπε να κάνω για χρόνια ορθοδοντική. Μάλιστα για αρκετό χρονικό διάστημα φορούσα αυτά:
 
Ένα μαλακισμένο στο δημοτικό τόλμησε να με πει σιδηρά κυρία και του τις τάισα αφού τον είπα γυαλάκια (άτιμη μοίρα, μερικά χρόνια μετά απέκτησα και μυωπία γαμώτο!).  Ο πατέρας του τηλεφώνησε σπίτι μου (αν είναι ποτέ δυνατόν!) να πει στους γονείς μου να με μαζέψουν γιατί δημιούργησα παιδικά τραύματα στο καμάρι τους! (Ευτυχώς οι πρώην συγκάτοικοι μου δεν έχουν το τηλέφωνο του σπιτιού μου χαχαχα).

Περιττό να αναφέρω οτι από τότε που ξεμπέρδεψα με την ορθοδοντική ούτε που ξαναπάτησα πόδι σε οδοντιατρείο και ούτε είχα σκοπό αλλά υπολόγιζα χωρίς τους φρονιμήτες. Γενικά έχω μεγάλη αντοχή στον πόνο οπότε για αρκετά χρόνια κατάφερνα να τον αγνοώ αλλά πριν κανένα εξάμηνο είχα τρομερό πονόδοντο στην δεξιά άνω πλευρά. Ήδη το υποψιάστηκα οτι ήταν ο γαμημένος φρονιμήτης και ετοιμάστηκα να υποστώ πονόδοντο για μερικές μέρες ελπίζοντας οτι θα περνούσε σε κάποια φάση. Αλλά όχι, αυτή τη φορά δε μου έκανε τη χάρη ο πόνος όσο πήγαινε χειροτέρευε και έφτασα σε σημείο να μην μπορώ να κοιμηθώ αν το κεφάλι μου ήταν γυρισμένο στη δεξιά πλευρά και ας μην αναφέρω το μαρτύριο του φαγητού.

 Η φάση κράτησε για κανένα μήνα και αφού είδα και απόειδα ρώτησα δεξιά και αρίστερα για κανένα καλό οδοντιάτρο. Τελικά κατέληξα σε έναν που πήγαινε κάποια από τη δουλειά και δέησε να πάρω τηλέφωνο να κλείσω ραντεβού. Θυμάμαι ήταν Παρασκευή και μου έκλεισε ραντεβού για Δευτέρα μιας και ήταν γεμάτοι αλλά μου είπε θα βάλει σημειώση οτι υποφέρω και σε περίπτωση που ανοίξει κάτι θα με ειδοποιούσαν νωρίτερα. Και από εκείνη τη στιγμή ξεκινά ένας μαραθώνιος μαρτυρίου και ταυτόχρονα ζω την κάθε στιγμή σαν να είναι η τελευταία γιατί το να πάω σε οδοντίατρο είναι σαν να πηγαίνω στην λαιμητόμο.

Μαρτύριο γιατί έχω ακούσει τραγικές ιστορίες για αφαίρεση φρονιμήτων και μια φορά ένας συνάδελφος αφαίρεσε έναν και ήρθε μετά από δυο μέρες στη δουλειά και έμοιαζε σαν να τον Ρόκυ Μπαλμπόα όταν τις έφαγε από τον Ιβαν (το Ρώσσο ντε!) για μια βδομάδα!

Εκείνο το σαββατοκυρίακο κανόνισα εξόδους για φαγητό και ποτό και προσπάθησα να προετοιμαστώ ψυχολογικά μη γίνω μεγάλη ρόμπα στον οδοντογιατρό. Τα βράδια αδυνατούσα να κοιμηθώ και μόνο στη σκέψη της επίσκεψης και στο πίσω μέρος του μυαλού μου ήλπιζα να περάσει ο πόνος ως δια μαγείας για να ακυρώσω επιτόπου το ραντεβού. Το Σάββατο έτσι όπως πάλευα να σκεφτώ τι να μαγειρέψω που θα μπορούσα να φαω χωρίς να στείλω βελόνες πόνου σε όλο μου το σώμα χτυπάει το τηλέφωνο. Ήταν ο οδοντίατρος για να μου πει οτι κάποιος ακύρωσε το ραντεβού και θα μπορούσε να με δει σε μισή ώρα. Μετά από δεκάλεπτη αυτοθεραπεία και προσπάθεια να πείσω τον εαυτό μου οτι μπορεί να είναι απλά μια φλεγμονή και μερικά αντιβιοτικά μπορεί να ήταν η λύση και τέλος πάντων να σταματήσω να συμπεριφέρομαι σαν πεντάχρονο και να παω στον γιατρό μιας και μπορεί να είναι κάτι που θεραπεύεται σύντομα και ήδη ταλεπωρήσα τον εαυτό μου απίστευτα για περισσότερο από ένα μήνα μάζεψα οτι θάρρος είχα και δεν είχα και πήγα στον γιατρό.


Μετά από ακτινογραφίες και επιβεβαίωση οτι ήταν ο φρονιμήτης μου και ο γιατρός αποφάνθηκε με περίσση χαρά οτι μπορούσε να τον αφαιρέσει ΑΜΕΣΩΣ!  Ακολουθούν σκηνές απείρου κάλλους:

b2f : ΤΙΙΙΙΙΙΙ? Τώρα???? Δεν χρειάζεσαι προετοιμασία κτλ??? πώς είναι δυνατόν να μπορείς να τον αφαιρέσεις αμέσως. Εγώ κύριε μου έχω ακούσει ιστορίες για αγρίους για επεμβάσεις και θα μου πεις εσύ οτι η περίπτωση μου είναι εύκολη και θα τον αφαιρέσεις στο πιτς φυτίλι? Ο House αν δεν ρωτούσε όλη την ομάδα του δεν έπερνε αποφάσεις και  χρειαζόταν 45λέπτο επεισόδιο για να βρει τη λύση και τολμάς να μου πεις εμένα μέσα στο πεντάλεπτο οτι μπορείς να τον αφαιρέσεις? Πού είναι η ομάδα ιατρών? Πού είναι ο πίνακας?  Δε μασάω, έτσι λέτε όλοι και μετά τα αλλάζετε. Θέλω αποδείξεις!!! (ταυτόχρονα σηκώνομαι από την καρέκλα όπως ήμουν ξαπλωμένη πέρνωντας μαζί μου το κινούμενο τραπεζάκι με όλα τα  εργαλεία και κοιτάζοντας την πόρτα σαν να ήταν το τελευταίο κομμάτι κεικ σε γκρουπ μιτινγκ έτοιμη για τη μεγάλη έξοδο!)
image

Οδ: (Ο γιατρός κατάλαβε οτι έχει να κάνει με παρανοικό άτομο ή μπορεί απλά να είδε το μάτι που γυάλιζε και προσπάθησε να με ηρεμήσει)


Μα σας λεω οτι η περίπτωση σας είναι πολύ καλή γιατί τα πόδια του δοντιού είναι προς τα μέσα και όχι προς τα έξω που κάνει την αφαίρεση πιο εύκολη
(δεν ξέρω κάτι η ηρεμία του, κάτι η υπομονή του με έκαναν να χαλαρώσω για ένα δευτερόλεπτο και να ξαπλώσω πίσω στην καρέκλα ενώ η βοηθός απομάκρυνε το τραπεζάκι από το οπτικό μου πεδίο. Ο οδοντίατρος πήρε θάρρος και νόμιζε πως με έπεισε - χα!- και πάει για το αναισθητικό. Το αναισθητικό προυποθέτει χρήση βελόνας -φοβία #2- την οποία μόλις είδα είπα χέστο ας πεθάνω από τον πόνο, θα κοιμάμαι από το αριστερό πλευρό και θα αγοράσω το μπλέντερ της αχάπαρης και θα κάνω όλα τα φαγητά χυλό και η ζωή θα είναι πάλι ωραία οπότε ξανασηκώνομαι και ετοιμάζομαι να την κάνω).
image
Οδ: Βλέπω οτι υποφέρεις, έχεις φλεγμονή και πραγματικά μπορώ να τον αφαιρέσω σε πέντε λεπτά ούτε που θα το καταλά-

b2f: Κοίταξε, φαίνεσαι καλός άνθρωπος αλλά δεν μπορώ, δεν είμαι ψυχολογικά προετοιμασμένη χρειάζομαι χρόνο να το χωνέψω καταλαβαίνεις? Για να κλείσω ραντεβού μου πήρε πάνω από μήνα και τώρα θες να αφαιρέσω δόντι σε μερικά λεπτά? ΑΔΥΝΑΤΟΝ!! Άσε που έχω κανονίσει για φαγητό και ποτό και μου είπες οτι δε μπορώ να πιω για δυο τρεις μέρες. Ξέρεις έχω και μια κοινωνική ζωή

Οδ: (ο άνθρωπος έμεινε με το στόμα ανοιχτό με το τελευταίο μου σχόλιο)
Δεν είπα οτι δε μπορείς να πιείς και να φας φτάνει να είναι με μέτρο!

b2f: Μέτρο? Με δουλεύεις? Εδώ πρέπει να αντιμετωπίσω δυο από τους μεγαλύτερους φόβους μου ταυτόχρονα και εσύ μου μιλάς για μέτρο? Λοιπόν άκου τι θα γίνει (ξανασηκώνομια από την καρέκλα) θα έρθω τη Δευτέρα και θα αφαιρέσω το δόντι και θα απολαύσω το σαββατοκυριακό μου οκ?

Οδ:

(αλλά τι να κάνει ο άνθρωπος δέκτηκε)

Το σαββατοκυρίακο πέρασε σαν εφιάλτης! Τη Δευτέρα πήγα στο οδοντιατρείο με τη συνοδεία μιας φίλης η οποία είμαι σίγουρη οτι απλά ήθελε να βεβαιωθεί οτι θα παω επιτέλους στο γιατρό και δε θα βρω δικαιολογία να τη σκαπουλάρω!
image
Μια κρίση πανικού, αρκετές ενέσεις αναισθητικού (μιας και είχα φλεγμονή και δεν έπιασε με την πρώτη) και ένα βήμα πριν την καρδιακή προσβολή ο φρονιμήτης είχε αφαιρεθεί. Πέντε λεπτά όπως μου είχε υποσχεθεί ο γιατρός...
 
Πήγα σπίτι και κοιμήθηκα σαν πουλάκι!!!
Τότε υποσχέθηκα στον εαυτό μου οτι δε θα αφήσω την παράνοια μου να με καταβάλει ξανά και οτι την επόμενη φορά θα είμαι πιο ψύχραιμη και οτι η επίσκεψη δεν ήταν τόσο τραυματική άρα μπορώ να κάνω γκεστ εμφάνιση στο οδοντιατρείο κάθε εξάμηνο για τσεκ απ....




Εδώ δεν πήγα όταν είχα λόγο και θα πάω χωρίς λόγο???? Δεν είμαστε καλά το ραντεβού μπορεί να περιμένει μέχρι τον επόμενο φρονιμήτη!



8 comments:

Moonlight said...

you need me in your life.
totally gross, αλλά έκαμα 13 χρόνια να πάω οδοντίατρο. ΤΟΣΗ φοβία. τζαι zero tolerance στον πόνο.
πλέον είμαστε φίλοι κολλητοί.
-μπράβο Moonlight
-μπράβο γιατρέ
-η ζωή είναι ωραία Moonlight
-γιατί είμαστε παρέα, γιατρέ.
εκατάλαβες.
μετά που τη μια ακτινογραφία που έθελε να μου φκάλει που επροσπάθαν να βάλει τζείνο το προφυλακτικούι πας στο βιλλιστρίκκι που ήταν να μπει μες στο στόμα μου τζαι εθώρουν τον τζαι εθώρουν τον στα μάτια, τζαι εφύτηκεν, τζαι εφύρτηκα που το γέλιο, 1 φρονιμήτη που εφκήκε σε 2μιση ώρες μετά που τον εκόψαμε στα 2, 2 δόντια αφαιρεμένα, 1 απονεύρωση, 2 βίδες....ε...εσυνδεθήκαμε, καταλαβαίνεις. <3

back2flat said...

Χαίρομαι που με καταλαβαίνεις!
Η αντοχή στον πόνο έχει κάνει θαύματα μιας και όπως είπα έχω και φοβία στις βελόνες (όχι ραψίματος μόνο αυτές που χρησιμοποιούνται για ένεση ή αφαίρεση αίματος) οπότε τα περισσότερα μου σφραγίσματα έχουν γίνει χωρίς χρήση αναισθητικού.

Η ακτινογραφία ήταν μαρτύριο!!! Η βοηθός χρειάστηκε τρεις προσπάθειες γιατί δεν μπορούσα να μείνω ακίνητη (ευτυχώς στη flatland οι ανθρώποι έχουν υπομονή).

Γενικά χρειάζεσαι μια σχέση εμπιστοσύνης, οπότε το να παω σε άγνωστο οδοντίατρο (μιας και ήταν η πρώτη μου επίσκεψη από τότε που μετακόμισα στη flatland) έκανε την παράνοια μου να εκτιναχθεί στα ύψη!!!

Moonlight said...

Τον πόνο είμαι σε θέση να τον αντέξω άμα είμαι σπίτι μου, όι την ώρα που είμαι τζειαμέ τζαι τζίζει πας στο νεύρο ασπούμε.
Το ενδιαφέρον είναι ότι τη φοβία μου επροκάλεσε μου την ο παπάς του σημερινού μου οδοντίατρου, τζαι πριν πάω σε τούτον (εκτός του ότι επήα τζι έκλαια την πρώτη φορά), ενώ τούτος εβοήθησε με πολλά να ξεπεράσω το φόβο μου. <3 οδοντιατρούλης μου ρε!!
(τζαι την αναισθητική εν καταλαβαίνω πότε μου την βάλλει καν. πολλά ελαφρύ χέρι μιλούμε!)

back2flat said...

Lol! βασικά η φοβία δεν είναι συνδεδεμένη με τον πόνο γιατί όπως είπα τον πόνο τον αντέχω το θέμα είναι καθαρά στο μυαλό ή απλά είμαι μεγάλος χέστης, ακόμα προσπαθώ να με αυτοδιαγνώσω ;-)
Πάντως μπράβο σου που το ξεπέρασες, σε θαυμάζω!

Mademoiselle Hyde said...

Σχεδόν 8 χρόνια ορθοδοντική (πριν 20 χρόνια), χρήση εξωστοματικού, αφαίρεση και των 4 φρονιμητών πριν να βλαστήσουν με επέμβαση...οπότε αντιλαμβάνεσαι.... σχέση μίσους και πάθους με τον οδοντίατρο. Αλλά τωρά είμαι πολλά συνεπής για να μεν έχω άλλα προβλήματα. Κάθε 6 μήνες νταγκ!

back2flat said...

Μια απ'τα ίδια (χωρίς την αφαίρεση φρονιμήτων) είχα σπάσει τη σιαγόνα και δεν υπήρχε χώρος να φυτρώσουν MY ASS!!! Είμαι συνεπής στους καθαρισμούς (για κάποιο λόγο είναι ξεχωριστά εδώ) αλλά ακόμα προσπαθώ να δαμάσω τη φοβία για τον οδοντίατρο. Το γεγονός οτι υπάρχει περίπτωση να συμπεριλαμβάνει και τη φοβία #2 το κάνει ακόμα πιο δύσκολο!

Dreamer said...

θα ματιαστω τωρα αλλα οδοντιατρο εν χρειαζουμαι. εφαα χρονια (τζιε λιρες) τζιε εγω σε ορθοδοντικο αλλα ο οδοντιατρος μονο για εκτακτες περιπτωσεις (τα βρεφικα μου δεν εφκαιναν, εβλαστουσαν τα αλλα που κατω αρα επρεπε να παω να μου τα αφαιρεσει) και φυσικα φρονιμιτες που φυσικα εβλαστουσαν σε τυχαιες κατευθυνσεις! αλλα τι εννοεις ετζιοιμηθηκες σαν πουλλακι; Σφαδαζα που τον πονο τα επομενα μερονυχτα!

back2flat said...

Χαχαχα μεγάλη μπουκιά φάε μεγάλο λόγο μην πεις! Από την ώρα που έκλεισα το ραντεβού δεν μπορούσα να κοιμηθώ και μόνο στη σκέψη ότι πρέπει να πάω στον οδοντίατρο. Μετά την αφαίρεση και με ένα τόνο αναισθητικό που με έκανε να χάνω τον έλεγχο του σάλιου μου φυσικά και κοιμήθηκα σαν πουλάκι χαχαχα!

Post a Comment

To add images in comment enter: [im]http://domainname/imagename.jpg[/im]

Best Blogger TipsBest Blogger Tips