Η ζωή μετά το δικτατορικό..

Φυσικά για να αναλύσω τη ζωή μετά το δικατορικό θα πρέπει να κατέχω και τον τίτλο του δικτάτορα. Για να κατέχω τον τίτλο του δικτάτορα πρέπει να γράψω την πτυχιακή. Για να γράψω την πτυχιακή πρέπει να έχω όρεξη, έμπνευση.  Tη δύναμη να σταματήσω να ανακαλύπτω νεες σειρές να παρακολουθώ, να κάμνω countdown για το νέο season game of thrones, να διαβάζω άσχετα με το θέμα βιβλία (η λίστα μπορεί να συνεχιστεί επ'άπειρον).
Πρώτος χρόνος δικτατορικού b2f:






 Σήμερα:












Κάθομαι στο γραφείο και σκέφτομαι πώς να αναλύσω τα αποτελέσματα μου χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία. Enter drama queen mode!





Περιττό να αναφέρω ότι όποιος μου μιλήσει το κάνει με κίνδυνο της σωματικής του ακεραιότητας!



Η μάνα μου ανακάλυψε το what's app και viber (καταραμένη τεχνολογία!!!) και σήμερα ακολούθησε ο παρακάτω κατακλυσμός μηνυμάτων επειδή δεν δίνω σημεία ζωής τον τελευταίο καιρό:
Μα πού είσαι? (αναπάντητη κλήση)
Ανησυχώ (αναπάντητη κλήση)
Γιατί δεν μου μιλάς?(αναπάντητη κλήση)
(φατσούλα που κλέει)
(αναπάντητη κλήση)
Είπα του παπά σου να σε πάρει τηλέφωνο, δώσε σημεία ζωής γιατί θα πάρω την αστυνομία της flatland και θα σε πάρει ο διάολος αν είσαι καλά και με αγνοείς!


Κάπου εκεί είπα να δώσω σημεία ζωής γιατί ικανή την έχω να κόψει εισιτήριο να έρθει να δει αν ζω. Αφού άκουσα τον εξάψαλμο για την απαράδεκτη συμπεριφορά μου και αφού απολογήθηκα και η μεγαλόπρεπη μάνα συγχώρεσε μπήκαμε στο ψητό (βασικά τα ακόλουθα ερωτήματα είναι η κατάληξη σχεδόν κάθε συζήτησης με τους γονείς μου):

1. Τι θα κάνεις μετά το δικτατορικό?
Κάτσε να τελειώσω πρώτα, με τους ρυθμούς μου δεν με βλέπω να αντιμετωπίζω αυτό το ερώτημα  σύντομα!




2. Τι γίνεται με την προσωπική σου ζωή?



Και αφού τα ερωτήματα μείναν αναπάντητα κλείσαμε το τηλέφωνο και εγώ κανονικά θα έπρεπε να επιστρέψω στην πτυχιακή μου. Αντ'αυτού είπα να ξεκινήσω το μπλογκινγ γιατί μπορεί να μην γίνω δικτάτορας στο θέμα μου σύντομα (ή ποτέ) ΑΛΛΑ στην κωλυσιεργία τον κατέχω ήδη τον τίτλο!