Γρίππη με πιάνει γρίππη!

Αν έχει ένα πράγμα που μισώ είναι να είμαι άρρωστη, γενικά προσέχω αλλά μια φορά το χρόνο τουλάχιστον την παθαίνω και ναι φίλοι μου την έπαθα πάλι.

Αρρώστησε που λέτε ο συνάδερφος που μοιραζόμαστε το γραφείο και με την αλλαγή καιρού δεν ήθελα και πολλά πολλά, είμαι κρεβατωμένη έχει μια βδομάδα. Στην αρχή είπα να δουλεύω από το σπίτι μπας και περάσει γρήγορα μιας και όλοι στη δουλειά την αρπάξανε αλλά παιδιά η κατάσταση πήγε από το κακό στο χειρότερο, αυτή  τη στιγμή που μιλάμε έχω χάσει τη φωνή μου, βήχω ακαταπαύστα, τρέχει η μύτη μου έχω τρελούς πονοκεφάλους και δεν μπορώ να κοιμηθώ. Έχω πιει όσο τσάι πίνει ο μέσος Άγγλος σε ένα χρόνο αυτή τη βδομάδα, και πιθανόν να κατουράω ένα συνδυασμό παρασεταμόλ με τσαι αλλά αντί να γίνομαι καλύτερα η κατάσταση παραμένει ίδια.

Για δες καιρό που διάλεξε η γρίππη να με πάρει, τώρα που ανθίζουν τα κλαδιά και βγάζει η γη χορτάρι. Τώρα που η Φλάτλαντ βγάζει ήλιο εγώ τον βλέπω από το παράθυρο γαμώ τα κεράτά μου! Να δεις που μόλις γίνω καλά θα γαμηθεί το σύμπαν και θα τα πάρω άσχημα. 

Καπάκι, κόλλησα τη συγκάτοικο και είναι και εκείνη κρεβατωμένη αλλά καλυτερεύει η βλαμμένη και τα πέρνω άσχημα! Μετά από μια βδομάδα που πήγαινα από το κακό στο χειρότερο αποφάσισα να επισκεφτώ την παθολόγο. Γενικά δεν παω σε γιατρούς εδώ, το σύστημα είναι ηλίθιο, πρέπει πρώτα να πας σε παθολόγο που καθορίζεται από την διεύθυνση του σπιτιού σου και αν ο παθολόγος κρίνει κατάλληλο θα σου δώσει φάρμακα ή θα σε στείλει σε ειδήμονα αν κρίνει οτι δε μπορεί να παρέχει την κατάλληλη θεραπεία. Κάθε φορά που είχα πρόβλημα και δε μου περνούσε πήγαινα λοιπόν στο γιατρό και μου έλεγε να πέρνω παρασεταμόλ για μια βδομάδα και θα περάσει. Αν τύχει και δεν περάσει να πάρω παρασεταμόλ με ιμπουμπροφέν και αν δεν περάσει τότε να ξαναπάω.

Παιδιά, έχω βγάλει, αφαίρεση φρονιμήτη που άγγιζε νεύρο με επέμβαση και το πιο δυνατό πράγμα που μου έχουν δώσει είναι ιμπουμπροφέν. Οπότε καταλαβαίνετε δε θα σηκωθώ από το κρεβάτι του πόνου για να παω να μου πει η άλλη να πάρω παρασεταμόλ. Κάνω αυτοδιάγνωση και τα πέρνω και μόνη μου. Αλλά ας όψεται που έχασα τη φωνή μου και είχα τη συγκάτοικο να μου λέει οτι μπορεί να είναι ιος και να πάω. Εμφανίζομαι λοιπόν στο ιατρείο, βήχω ακαταπαύστα, όλοι οι υπόλοιποι στην αίθουσα αναμονής κρατούν αποστάσεις για να μου πει η άλλη οτι δεν έχω τίποτα και να συνεχίσω με τα παρασεταμόλ. Α ΣΤΑ ΔΙΑΛΑ ΜΑΡΗ!

Φτάσαμε αισιώς 10 μέρες με γρίππη, βήχας τσεκ, καταρροή μύτης τσεκ, πονοκέφαλος τσεκ, αδυναμία αναπνοής τσεκ, έτοιμη να σκοτώσω οτι κινείται τσεκ!
Είμαι σε φάση ΘΕΛΩ ΤΗ ΜΑΜΑ ΜΟΥ, να μου κάνει και τσαγάκι με ελαφριά φέτα λεμονιού, ΘΕΛΩ ΤΟΝ ΜΠΑΜΠΑ ΜΟΥ να μου κάνει φετούλες που βγαίνουν πάντα πετυχημένες με στρώση βουτύρου και μελιού, ΘΕΛΩ ΤΗ ΓΙΑΓΙΑ ΜΟΥ, να μου κάνει  σουπίτσα τραχανά με χαλούμι. Αν'αυτού έχω τη συγκάτοικο που μου κάνει τσαι με τζίντζερ και λεμόνι και μέλι (ΑΗΔΙΑ), και σούπα από σπαράγγια (επίσης ΑΗΔΙΑ).

Μισώ να είμαι άρρωστη το είπα?