Can i count on you?

Το ποστ αυτό είναι πολλά Darwin awards μαζεμένα σε ένα και τελευταία έμπνευση ήταν μια χτεσινή γκάφα, ας τα πάρουμε όμως από την αρχή.

Σκηνικό: Ερωτοχτυπημένη b2f (κάπου στο γυμνάσιο) μιλάει με γκομενάκι στο τηλέφωνο. Η μάδερ έτοιμη να φύγει, στην πόρτα, "b2f θυμίσου να κλείσεις το λάστιχο ποτίσματος σε μισή ώρα οκ?" b2f: "Άτε ρε και σένα σ'αρέσει αυτό το τραγούδι (έντερ γλωσσοδιάρροια γιατί το να μας αρέσουν τα ίδια τραγούδια σήμαινε οτι γεννηθήκαμε ο ένας για τον άλλο βεβαίως βεβαίως)...ΝΑΙ ΜΑΑΑΜΑΑΑΑΑ...."
Κάποιες ώρες αργότερα: Η b2f ακόμα στο τηλέφωνο, η μάδερ γύρισε και βρήκε ένα πλημμυρισμένο κήπο. Έγινε το έλα να δεις!
Θύματα: Το γκομενάκι, μετά από αυτό έπεσε αυστηρός περιορισμός στα τηλεφώνηματα και μας πέρασε ο έρωτας. 

Σκηνικό: Εγώ στο σαλόνι μπροστά από το τζάκι να χαλαρώνω σαν καλοφαγωμένη γάτα. Η μάδερ έτοιμη να φύγει, "b2f έχω αφήσει το φαγητό στο μάτι, σε δέκα λεπτά κλείσε το να στηριχτώ πάνω σου οτι θα θυμηθείς?". "Ναι, ναι, νο προμπλεμ".
Μερικές ώρες αργότερα: Ξυπνάω στο άκουσμα εκκωφαντικών ντεσιμπελ (με είχε πάρει ο ύπνος μπροστά από το τζάκι). Ααααα το τέρας που να κάνει παιδιά και να είναι σαν αυτή αααα την αχαίρευτη, κάνε παιδί να δεις καλό, θα μας έκαιγε το σπίτι και θα κοιμότανε το ζώον.
Θύματα: Η κατσαρόλα μαγειρέματος, το λουβί και ο τοίχος πάνω από το φούρνο που έγινε κατάμαυρος από την κάπνα.

Σκηνικό: Πρωτοετής φοιτήτρια πρώτη εβδομάδα στην Ελλάδα με μεγαλύτερο άγχος να μην ξεχάσω τα κλειδιά μου στο σπίτι, φυσικά και τα ξέχασα.
Θύματα: Ο εγωισμός μου και το πενηντάυρο που έσκασα στον κλειδαρά για να μου ανοίξει την πόρτα
Φαν φακτ: Την επόμενη φορά που κλειδώθηκα απ'έξω (φυσικά και υπήρξε επόμενη φορά) χτύπησα στη γειτόνισσα και πήδηξα από το μπαλκόνι, χίλιες φορές κάταγμα παρά πιάσιμο κώλου από τον κλειδαρά!

Σκηνικό: Εργαζόμενη παρτ ταιμ σε καταστήμα ρούχων, μια από τις ευθύνες μου ήταν να ανοίγω το μαγαζί το πρωί και να το κλείνω το βράδυ. Φτάνω στη δουλειά (κλασικά αργοπορημένη) και βρίσκω το αφεντικό μέσα στο κατάστημα (ερχόταν να παραλάβει το ταμείο της προηγούμενης μέρας).
Boss: Καλημέρα b2f, να σε ρωτήσω είχες παει στο περίπτερο?
b2f: Όχι μπος, μόλις ήρθα κατακρίβειαν, γιατί?
Boss: Να γιατί ήρθα και βρήκα την πόρτα του καταστήματος ξεκλείδωτη.
b2f: (Oh mother of all fucks! Fuck fuck fuck fuck, ξέχασα να κλειδώσω μαλάκα? Congratulations you have reached a new level of incompetence!)
Boss: χεχ και γω το πάθα, άλλη φορά να είσαι πιο προσεκτική.
Θύματα: Εκτός από τα αυτιά μου από το λογίδριο που άκουσα από τη μάνα μου όταν της το είπα, τη σκαπούλαρα χεχε

Σκηνικό: Ένα πρωί στο σπίτι μου στη Φλατλαντ, έτοιμη να φύγω μαζί με τη συγκάτοικο και να έχω φάει τους τόπους να γυρεύω τα κλειδιά, πού στον κόρακα τα έβαλα γαμώτο έχουμε και μίτινγκ?
Συγκάτοικος: Μή ψάχνεις άλλο τα βρήκα!
b2f: Έλα ρε συ πού?
Συγκάτοικος: Εκεί που τα άφησες, στην εξώπορτα!
b2f:Φαααααακ (μέναμε και πάνω στο δρόμο, όποιος ήθελε έμπαινε στο σπίτι και μεις να κοιμόμαστε τον ύπνο του δικαίου).
Φαν φακτ: έχω ξεχάσει τα κλειδιά στην εξώπορτα σε όλα μου τα σπίτια στη Φλάτλαντ σε κάποιο χρόνο μετά το βάπτισμα του πυρός φυσικά.
Congratulations you are the winner of this challenge. (challenge: σε πόσα σπίτια θα αφήσεις το κλειδί στην εξώπορτα?).

Σκηνικό: χτες, η συγκάτοικος βγήκε και γω έμεινα σπίτι γιατί είχα δουλειά να τελειώσω, με ρώτησε αν είναι οκ να αφήσει το φαγητό να ψήνεται και να το σβήσω, απάντησα οκ. Τα υπόλοιπα θα τα αφήσω στη φαντασία σας.