Μπακ του φλατ

Αγαπημένε μπλογκερικέ αναγνώστη σε χαιρετώ! Χάθηκα το ξέρω, πολύ θα ήθελα να προσποιηθώ πολυάσχολη ζωή αλλά όπως γνωρίζεις επισκέφθηκα το νησί μετά από ένα χρόνο απουσίας και μιας και τους είχα λείψει με περιμένανε όπως το άγιο φως για να μου πούνε τα παράπονά τους να μάθουν πώς είμαι γιατί η τηλεφωνική επικοινωνία δεν είναι επαρκής και πολλά άλλα. Μόλις πλησίαζα κινητό και υπολογιστή (αν δεν ήταν για δουλειά) γινότανε χαμός οπότε για δυο βδομάδες ξέχασα ίντερνετ (το procrastination version of it at least) και τηλεόραση (καλά τηλεόραση δεν βλέπω ούτε στη φλατλαντ αλλά είμαι series fun και κάτσε τώρα να τα προλάβεις όλα).
 
Αγαπημένε μπρο, η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο. Για όσους περίμεναν τη συνέχεια του the souvla saga έχω να δηλώσω οτι αναβάλλεται επ'αόριστον μιας και ο μπρο έκανε γενικές εξετάσεις και έχει υψηλό ζάχαρο (στην οικογένεια έχουμε κληρονομικότητα διαβήτη) το οποίο είναι επικίνδυνο αν δεν προσέξει τη διατροφή του. Οπότε εκτός από μια φορά που φάγαμε σούβλα πριν κάνει τις μαύρες εξετάσεις τις υπόλοιπες τα κόψαμε όλα γιατί το "μωρό" (το μωρό δε χωράει από την πόρτα γαμώ το κεράτό μου) δε μπορεί να φάει κρέας μπλα μπλα μπλα. Δώστου η μάνα μου να του μαγειρεύει σπανακόριζο (σιριουσλι πιπλ?! ταξίδεψα τόσα χιλιόμετρα για σπανακόριζο?) και μπιφτέκια -πφφφφφ-. Μετά με λέει πριγκίπισσα ο ΠΑΣΑΣ!

Αγαπημένες μου φίλες που συμβάλλετε στον πολλαπλασιασμό του πληθυσμού του πλανήτη φτάνει πια με τα αγόρια! Κάντε και κανένα κοριτσάκι, βαρέθηκα να πηγαίνω στα καταστήματα και ν'αγοράζω "βαρετά" ρουχαλάκια, θέλω να ξεσαλώσω σε ροζ και λουλούδι γαμώτο και δε με αφήνετε!!!! Σίριουσλι όμως, τα αγοράκια έχουν ρούχα σαν μικροί κύριοι, ενώ για τα κοριτσάκια έχει έκρηξη κιουτνες την οποία δυσκολεύομαι να αγνοήσω, λες ένα ροζ λουλουδέ πουκάμισο να πηγαίνει στο γιο της φίλης μου?

Αγαπημένοι μου γονείς, επειδή με είδατε να δίνω μερική σημασία στο παιδί της φίλης μου δε σημαίνει οτι κτυπά το βιολογικό μου ρολόι και οτι θα γίνω θεσπέσια μάνα επειδή ο μικρός έπεσε στα τέσσερα και με παρακαλούσε να μείνει μαζί μου τη σκληρή ώρα του αποχωρισμού (αγαπημένε πατέρα το σχόλιο σου: "Κάτσε να φκάλουμε φωτογραφία έναν άντρα που την παρακαλά γιατί τούτη η κόρη μας με το νου που κουβαλά εν νομίζω να ξαναζήσει έτσι στιγμές" μπήκε στα δευτέρια και θα χρησιμοποιηθεί εναντίον σου στο μέλλον). Για δυο ώρες άντε το πολύ τρεις όλες είμαστε καλές μάνες, στο 24/7 τα βρίσκει σκούρα ο άλλος, δε ξεγελιέται τόσο εύκολα το βλαστάρι σας!

Αγαπητοί καπνιστές, έχει καταντήσει πλεον γελοίο να αναφέρει κανείς οτι έχει περάσει νόμος που απαγορεύει το κάπνισμα σε εσωτερικούς χώρους στην Κύπρο γιατί όλοι καπνίζουν και άμα πεις μα είναι παράνομο σου απαντάνε το κλασσικό: " Μα αν δεν μας αφήναν να καπνίζουμε μέσα στα μαγαζία κανένας εν θα επατούσε!". Λοιπόν, έτσι για να εξηγούμαστε, αν ο νόμος εφαρμοζόταν ΑΥΣΤΗΡΩΣ τι θα έκανε ο καπνιστής? Θα καθόταν στο σπίτι του για κανά μήνα (και πολλά είπα), μετά επειδή σιγά μην αντέξει ο οποιοσδήποτε όχι μόνο ο καπνιστής να μη βγει θα το κατάπινε και θα έλεγε και ένα τραγούδι, κατά προτίμηση έξω από το μαγαζί καπνίζοντας! Δηλαδή, όλοι οι Κύπριοι που ζουν στο εξωτερικό δε βγαίνουν να πιστέψω? Κάθονται σπίτι και καπνίζουν, ή μήπως απλά βγαίνουν έξω κάνουν το τσιγαράκι τους και τσουπ πίσω? Έχει καταντήσει αηδία πια να βγαίνω στην Κύπρο, ποιος ο λόγος να λουστώ και να φτιαχτώ σας ερωτώ? Όταν παω σπίτι βρωμάω τσιγαρίλα από πάνω μέχρι κάτω και θέλω ξανά μπάνιο, για τα ρούχα ούτε συζήτηση κατευθείαν πλυντήριο. Σκέφτομαι την επόμενη φορά να κυλιστώ στις κοπριές πριν βγω και να κάνω την αχάπαρη! Μετά περιμένουμε να εφαρμοστούν νόμοι, όλα ξεκινούν από τα μικρά αγαπητοί μου.

Αγαπητέ οδηγέ, ή μάλλον αγαπητέ μεθυσμένε οδηγέ που αποφάσισες να πας σπίτι σου οδηγώντας μετά που ήπιες τον Βόσπορο ΝΑ ΠΑΣ ΜΕΣΑ ΑΔΕΚΑΣΤΟΣ γαμώ το κεράτό μου, που κρατούσα το αυτοκίνητό και κοίταζα δεξιά, αριστερά, πάνω, κάτω και μετά περνούσα όταν άναβε πράσινο με την ψυχή στο στόμα. Στη Φλατλαντ οδηγώ μες το χιόνι με λεωφορεία να περνάνε από δίπλα και δεν έχω χεστεί τόσο πάνω μου όσο όταν οδηγώ χρονιάρες μέρες στην Κύπρο.

Αγαπημένη συγκάτοικε, σ'έχω μες την καρδιά μου αλλά το γκλουτεν φρι, ντερι φρι, σουγκαρ φρι κεικ που μου ετοίμασες για υποδοχή δεν το τρώει ούτε άτομο στα πρόθυρα ασιτίας. Βάλε ένα αυγό μέσα, μια ζαχαρίτσα, σοκολάτα τουλάχιστον, ένα τόνο κακάο, άντε και γάλα καρύδας αλλά βάλε κάτι μέσα να μπορώ να το φαω γαμώτη μου!

Αγαπητή καμπάνα, δυο βδομάδες έχω να δηλώσω ΔΕ ΜΟΥ ΕΛΕΙΨΕΣ ΚΑΘΟΛΟΥ!

Μετά από αυτό το μικρό διάλειμμα θα επιστρέψουμε κανονικά στο πρόγραμμά μας,
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!

ΥΣ: Όλοι κάνουν new year's resolutions οπότε αποφάσισα να κάνω και γω ένα. Διάβασα που λέτε οτι ο άνθρωπος χάνει δυο βδομάδες από τη ζωή του στο σύνολο ψάχνοντας το τηλεκοντρόλ και ΕΠΑΘΑ ΣΟΚ! Δυο βδομάδες? Σίριουσλι? Θα το ράψω πάνω μου ρε συ, εν ανάγκη θα το γαζώσω, θα πάρω ένα σπεαρ αλλά τηλεκοντρόλ δε θα ξαναχάσω! Μακροζωία σου'ρχομαι!