Πρώτες φορές

1. Η πρώτη φορά που πήγα κάμπινγκ σαν ενήλικας. Κατέβηκα τουρίστας και αν δεν ήταν η Λ. φουλ προετοιμασμένη με βλέπω να περνούσα τρεις μέρες κόλαση μιας και το μόνο που πήρα μαζί μου ήταν ένας υπνόσακος. Είχα να παω κάμπινγκ χρόνια, δε με λες και πλάσμα της φύσης γενικώς μου αρέσουν οι ανέσεις όπως ζεστό μπάνιο και κρεβάτι αλλά το είδα σαν περιπέτεια. Εκείνο το κάμπινγκ τα είχε όλα, παρέα ότι να'ναι (ειδικά ένας μου έσπασε τα νεύρα γιατί δε μπορούσε να καταλάβει γιατί ήμουνα σε φεστιβάλ κάμπινγκ και έχανα συγκροτήματα για να κάνω άλλα πράγματα όπως να κοιμηθώ, να φαω, να κολυμπήσω, να ποδηλατήσω! Το έλεος που έπρεπε να εξηγήσω εαυτόν σε ένα τύπο που δεν ήξερα για τις επιλογές μου, όταν του το ανέφερα δε μου ξαναμίλησε, μωρε άμα το'ξερα οτι έτσι θα έσκαζε θα του το λέγα νωρίτερα), βροχή, μπόντινγκ, αυπνίες, κρύο, ζέστη. Πάντα θα θυμάμαι όμως την απόλυτη ηρεμία αργά το βράδυ όταν όλα σιωπούσαν και το μόνο που άκουγες ήταν ο ήχος των κυμάτων (και μερικοί άλλοι ήχοι αλλά οκ δεν το άφηνα να με χαλάσει είχα το μαλάκα επί το έργο), το απόλυτο σκοτάδι (όταν ζεις σε πόλη που πάντα υπάρχει φως και ποτέ δεν είναι απολύτως σκοτεινά αρχίζεις να εκτιμάς τέτοιες ευκαιρίες) και τα αστέρια στον ουρανό (στη Φλατλαντ ζήτημα αν μπορείς να δεις δυο αστέρια σε καθαρή βραδιά στην πόλη που ζω). Μπορώ να πω οτι τότε ήταν που ανακάλυψα πως τελικά δε με πειράζει να μην έχω ανέσεις φτάνει να είμαι στη φύση ;-).

2. Πρώτη φορά που μου κόψανε το ρεύμα. Γενικά αμελώ πράγματα, είμαι της άποψης οτι μπορείς να αφήσεις για αύριο άστο για μεθαύριο, οπότε δεν ήταν έκπληξη όταν εκεί που έφτιαχνα το τελευταίο μπιφτέκι που μου είχε αφήσει η μάδερ από την τελευταία της επίσκεψη στην κατάψυξη και μου τρέχανε τα σάλια από την πείνα επήλθε η πλήρης συσκότιση και από την τρομάρα μου έπεσε το μπιφτέκι ( 5 second rule rules,  το σήκωσα από το πάτωμα και το έφαγα). Μετά από κανένα διήμερο πήγα και πλήρωσα γιατί να αντέξω χωρίς ρεύμα, χωρίς ζεστό νερό αλλά χωρίς Τατιάνα και Λαμπίρη δε ζει το πλάσμα! Ανακάλυψα μάλιστα οτι θα έπρεπε να πληρώσω και τέλη επανασύνδεσης και τα πήρα άσχημα, υποσχέθηκα στον εαυτό μου να είμαι πιο επιμελής και να πληρώνω το ρεύμα στην ώρα του και θα ήθελα να πω πως συμμορφώθηκα αλλά οκ μερικές φορές απλά βαριόμουνα να παω να πληρώσω, ή ήταν μεγάλη η γραμμή αναμονής ( all these lines lines lines) οπότε η ιστορία επαναλήφθηκε.

 3. Πρώτη φορά που έμεινα απένταρη σε διακοπές (γιατί στη φοιτητική μου ζωή ήταν καθημερινότητα μιας και η σχέση μου με τον ΟΤΕ μου στοίχιζε κυριολεκτικά!) ευτυχώς είχα πληρώσει διαμονή και μεταφορικά αλλιώς θα ήμουνα εκεί ακόμα. Έχω να δηλώσω οτι τις καλύτερες ανακαλύψεις τις έκανα όταν δεν είχα χρήματα για να παω πουθενά, σε πολλές πόλεις υπάρχουν δωρέαν επιλογές για ξεναγήσεις και πολλές δωρέαν εκθέσεις που συνήθως προσπερνούμε. Περιέργως και τις τρεις φορές που έμεινα χωρίς ρευστό ήταν σε κάποια από τις επικές διακοπές με τον μπρο. Κλασσική ιστορία όταν πήγαμε με το τρένο (θέλαμε και τρένο δε μας έφτανε το φτωχό και φτηνό λεωφορείο) στο Λονδίνο για διήμερο και μόλις κατεβήκαμε μετρήσαμε και την τελευταία μας πέννα (νομίζω είχαμε κοντά στις τέσσερις λίρες και οι δυο μας για ένα σκ στο Λονδίνο) και πήγαμε για καφέ επιτόπου όπου και ξοδέψαμε οτι κρατούσαμε γιατί μας καίγανε τη τσέπη, άρχοντες!




4. Πρώτη φορά που κοιμήθηκα στο σπίτι του μπρο. Ήταν από εκείνες τις στιγμές που συνειδητοποιείς οτι το βλήμμα που σε κυνηγούσε πάντα από πίσω και πάντα μένατε απένταροι στις διακοπές σας παρέα μεγάλωσε και 'ωρίμασε' όσο μπορεί να ωριμάσει φυσικά. Ειδικά το πρωί όταν μου έφτιαξε και πρωινό μαζί με τη φίλη του ένιωσα βασίλισσα!


5. Πρώτη φορά που μου κόψανε το ίντερνετ στη Φλατλαντ. Καλά αυτό ήταν δράμα, γιατί το ίντερνετ συνδεόταν με αυτό του πανεπιστήμιου και ήταν απίστευτα γρήγορο οπότε κατέβαζα σειρές σε δευτερόλεπτα από το ένδοξο τότε παιρατ μπει (μει ρεστ ιν πις) και ενώ ο τότε φίλος μου με είχε προειδοποιήσει οτι στο κόβουνε γιατί το απλοουντ είναι παράνομο εδώ πέρα έφαγε τρελό ιγκνορ μέχρι που μου το κόψανε ωιμέ! Πήγα βρήκα τον διαχειριστή του κλάφτηκα εκεί πέρα οτι ήμουνα νεοαφιχθήσα (μόνο ενάμιση χρόνο στη Φλατλαντ) και με επανένωσε με προειδοποιήση οτι αν με ξαναπιάσουν θα μου το κόψουν για μια βδομάδα. Περιττό να αναφέρω οτι έφαγε ιγκνορ γιατί τότε ήταν το τελευταίο σίζον του λοστ και σιγά μη δεν κατέβαζα το επεισόδιο κάθε πέμπτη πρωί, μέχρι που μου το κόψανε για μια βδομάδα και έμεινα με βλέμμα τρελλής αγελάδας. Έμενα στο πανεπιστήμιο μέχρι τα άγρια μεσάνυχτα και έβαλα ένα φίλο μου να κατεβάζει τα επισόδεια του λόστ και να μου τα φέρνει στο γραφείο first thing in the morning. Το χειρότερο? Έριξα τα μούτρα μου και ζήτησα από ένα από τους ηλίθιους συγκατοίκους μου (ξέρετε αυτούς που μου φάγανε τις κρέπες) που είχε ασύρματο ίντερνετ τους κωδικούς γιατί δε μπορούσα να ζήσω χωρίς ίντερνετ (oh the things i did for internet!).

6. Και επειδή σήμερα είναι έξι του μήνα θα περιοριστώ σε έξι πρώτες φορές. Είμαι σίγουρη οτι μόλις διαβάσατε τίτλο πρώτες φορές θα πήγε ο νους σας στο πονήρο και σας ξενέρωσα με λογαριασμούς κτλ αλλά το φύλαξα για τελευταίο. Η πρώτη (και τελευταία φορά μέχρι σήμερα) που έσπασε το προφυλακτικό. Ήμουνα νια, ήμουνα και σε περίοδο αναπαραγωγής, ήτανε και πολύ νωρίς στη σχέση άστα να παν. Ο τύπος άρχισε να λεει κάτι για γάμους και πανηγύρια οτι θα με αποκαταστήσει κτλ (μιλάμε είχα φρικάρει) ενώ εγώ σκεφτόμουνα this is the end έφαγα μια τρομάρα του άλλου κόσμου άλλο να το λεω και άλλο να το ζεις.